Η ΚΡΙΣΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ

Η ΚΡΙΣΗ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ
Δευτέρα το πρωί  τα βλέπεις όλα  βουνό...
Κι όμως είναι η καλύτερη στιγμή της βδομάδας ...
Ξαναγυρίζεις σε όλα , που γλυκά τυραννούν τον χρόνο,
τα νεύρα,την ψυχή σου...
Και τρέχει αυτός ο χρόνος ...κάθε μέρα κάθε ώρα...
Σαββατοκύριακο...μοναξιά ...άδειες πόλεις..
Όλοι κάπου είναι κάτι κάνουν...
Σε θυμούνται όταν είναι μόνοι...
Αλλά η δικιά σου μοναξιά είναι διαφορετική ...
Δραπετεύει...σε πάει μακριά...Ακροβατείς...
Περπατάς στην πόλη...μόνος...βουλιάζεις στις
σκέψεις σου... Γιατί;.....Γιατί;
Δεν υπάρχει ... Είναι στη ζωή φτιαγμένο ...
Κάποιοι να περνάμε κρίση μοναξιάς
κάθε σαββατοκύριακο....
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ο ΑΝΕΜΟΣ

Ο άνεμος φυσά και φέρνει εκτός απο σκόνη και σκουπίδια ,σπόρους και ιδέες που σε καλό έδαφος ριζώνουν ,μεγαλώνουν και καρπίζουν .....

Μαζι του τα καράβια ταξιδεύουν ,πολλές φορές στο πουθενά....στα τυφλά....

Πιάνουν λιμάνια ...μένουν λίγο....Είναι η μοίρα τους...το γραφτό τους...

Γύρισες τον κόσμο σε ανατολή και δύση....είδες πάγους και ερήμους...

Και στον πλούτο δεν άντεξες... έφυγες ....κι ο δρόμος σου σε έφερε στην κόλαση...

απελπισία των στιγμών....

Μα ο άνεμος  γύρισε ...τα πανιά φούσκωσαν και το καράβι ...ξεκίνησε να φύγει μακριά απ το λιμάνι της φωτιάς....ο καπετάνιος και οι ναύτες πανηγυρίζουν...ένα νέο ταξίδι ξεκινάει!!!!

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Όταν οι σκέψεις  επικοινωνούν....
Έρχονται δυο κόσμοι σε επαφή....
Τι κι αν είναι μακριά......
Η απόσταση χάνεται....
Και  είμαστε μαζί....
Δεν έχει σημασία....
ούτε ο χώρος ,ούτε ο χρόνος...
Ο Έρωτας έχει άλλες διαστάσεις...
Είναι αντίληψη ειναι πνεύμα...
Ξεφεύγει και δημιουργεί!!!
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΕΛΠΙΔΑ

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΕΛΠΙΔΑ
Ζεις στο σήμερα....
ονειρεύτηκες άλλα....
σε εκπαίδευσαν σε αλλα....
έδωσες μάχες για αλλα...
πίστεψες σε άλλα...
ερωτεύτηκες άλλα...
και τι;
όλα γύρω σου χάνονται ...
όλα αλλάζουν ...
τίποτε δεν μένει σταθερό...
κατάρρευση....
Καταστροφή;
Αλλάζεις,ξεκαθαρίζεις,
αμφισβητείς ,αναθεωρείς,
επιβιώνεις,βοηθάς,αντεπιτίθεσαι .....
Ελπίδα!!!!
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ
Παρατηρώ τα τρένα ....
που έρχονται και πάνε...
ασταμάτητα....
Αναρωτιέμαι;
Πόσα χρόνια;
Πόσοι άνθρωποι;
Γενιές,ζωές,έρωτες,
γνωριμίες,χωρισμοί....
Άνθρωποι που ταξιδεύουν,
σαν τα μεταναστευτικά πουλιά
Άψυχο το μέρος...
μα βλέπει...
Καταγράφει ιστορίες.
δένεται μ αυτές....
Με χαμόγελο αλλά και αίμα...
Στους σταθμούς ,γράφονται
μικρές και μεγάλες ιστορίες...
Είναι οι σταθμοί της ζωής μας!!!

Η ΧΑΜΈΝΗ ΕΥΚΑΙΡΊΑ

Η ΧΑΜΈΝΗ ΕΥΚΑΙΡΊΑ
Την μέρα που σε γνώρισα κάτι χτύπησε μέσα μου...απότομα ...δυνατά
εντυπωσιακή ,όμορφη...με μάγεψες και με έκανες να ονειρευτώ ...
Όνειρο όμορφο....ζωης,αγάπης,δημιουργίας...
Ενθουσιασμός....προσμονή....ερωτα....αγάπης ...ζωης...ένωσης...
Μα τα όνειρα...είναι όνειρα και είναι σαν φίλμ στο σινεμά ...
Τελειώνουν ...ανάβουν τα φώτα...
Η πραγματικότητα είναι πεζή ...μας προσγειώνει...
Προσγείωση απότομη....εσύ αλλού...για άλλα...
Εγώ ρομαντικός ,φοβισμένος ,λίγος....
δεν φτάνω...πάντα θα είμαι ο καλός ...
αλλά ο οχι τόσο....
Μένω μόνος....παίκτης  ομάδας που έχασε την ευκαιρία....
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Όταν μιλούν τα μάτια...οι εικόνες αποκτούν διάσταση...φωνή...

Αντανακλούν τα μάτια σου ζωή και λάμψη...

Κάμπους βουνά και θάλασσες...

Έρωτες πάθη συναισθήματα ...

με μια ματιά περνάνε...έρχονται και φεύγουν...

Λουλούδια βλέπω στα μάτια σου και πεταλούδες...

ομορφιά ήλιο και φώς...

Και συ;

Όνειρα ...κάνω να έχεις δει αγάπη ,χαμόγελο,έρωτα...

Μάτια μου γλυκά ...μιλώ μαζί σας ...ακούστε με...

Σας αγαπω!!!!

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΜΠΛΕ

Μπλε είναι η θάλασσα ....μπλε είναι ο ουρανός....

μπλε είναι τα πανέμορφα σου μάτια...

Είναι το καλοκαίρι στην ψυχή μας που ζητά την μπλε δροσιά σου.

Είναι ο έρωτας που ταξιδεύει στο νερό ,στην άμμο....

Υγρό δέρμα σε ζεστή τριβή....

Μαγεία ...η επόμενη διάσταση...

Τρελή μουσική ...παραίσθηση ...σε λευκό σύννεφο...

μες το δικό σου το μπλε....

Το μπλε που με ξεδιψάει  ....που με ξεσηκώνει και

με στέλνει στον δικό σου παράδεισο...

Εκεί που είναι το όνειρο...το τέλειο....

Ειναι το μπλε...το μπλε μας!!!!

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΓΥΝΑΙΚΑ

ΓΥΝΑΙΚΑ

Πηγή της ζωής,πνοή της φωνής της  θέλησης ....όρθιο σώμα φλογερό ....
τα ομορφα στήθη σου δίνουν ζωή στον άνεμο που φυσά και δροσίζει  τα χρυσά στάχυα που ανεμίζουν στην μέση του καλοκαιριού....

Ακτινοβολείς το κάλος ....την γλύκα της προσμονής μιας νέας ζωής....

 Μια βροχή των άστρων .....σε καθαρό ουρανό στη άκρη της θάλασσας ,που γίνεται ευχή αντάμωσης ....

Ο Άγιος Έρωτας σε παίρνει απ το χέρι και μας οδηγεί ...σε πάλη ζωής ,πάλη δημιουργίας.....

Οταν η δίψα των χειλιών σου συναντά την φωτιά των συναισθημάτων μου η αγάπη γίνεται φως.....

γίνεται φωνή ...γίνεται ζωή....απογείωση....

Γυναίκα  που είσαι η αγάπη ,η ποίηση,η πνοή και ο έρωτας μου.... το καλοκαίρι μου !!!!

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

η ζωή είναι μια βόλτα

ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΙΒ

http://www.youtube.com/watch?v=VK_QwvcRNRo

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΠ ΤΟ ΛΑΙΒ

ΕΡΩΤΑΣ ΕΛΠΊΔΑ

ΕΡΩΤΑΣ ΕΛΠΙΔΑ
Κι αν τα ψηλά βουνά μας βλέπουν αμίλητα,βουβά...
Κι αν το φεγγάρι απόψε δεν βγήκε...
Η νυχτα ειναι δικιά μας ...ειν στιγμές που δυο καρδιές γίνονται μια ...σε στιγμές ανάμιξης 
σωμάτων,ψυχών,ζωης... 
Στην χρυσή άμμο το κύμα σπάει και χάνεται μέσα στους κόκκους της..... 
Εισαι το ονειρο μου καρδια μου γλυκιά σαν καραμελα 
Ποιος ήλιος; ποιά θάλασσα; ποιό λιμάνι; 
Μια βόλτα στον κάμπο με τις χρυσές μπάλες απο άχυρο,τα καταπράσινα αμπέλια ,κατω απ τον ήλιο του καλοκαιρινού απογεύματος 
Στην χρυσή άμμο το κύμα σπάει και χάνεται μέσα στους κόκκους της..... 
Στειλε μια ευχη στα αστρα...και καποια μερα θα ελθει ενα καραβι στο λιμανι με λευκο πανι !!!
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ....

Εμείς και οι άλλοι...ειμαστε ίδιοι...απ το ίδιο αίμα την ίδια σάρκα....με άλλη λογική,με άλλο πόνο,με άλλη πνοη....ζουμε δίπλα διπλα...εμεις πονάμε αυτοι΄γελούν ...Βλέπουμε την φτώχεια δακρύζουμε ...βλέπουν την φτώχεια και προσπερνούν  και γελάνε....Σπέρνουν τον φόβο για να επιβληθούν ...Στα δύσκολα εμεις χαμογελάμε...Τους ενδιαφέρει το χρήμα ...μας ενδιαφέρει και ο συνάνθρωπος μας...Ο εαυτος τους ειναι πανω απο ολα....Ειμαστε στο εμεις...Ζούμε  μαζι αλλά διαφορετικά ...ονειρευόμαστε διαφορετικά...αλλά η ζωη των μεν επηρεαζει την ζωη των υπολοίπων ...Σήμερα εμείς βουτάμε στα βαθιά και δίνουμε αλληλεγγύη και αγάπη στον αδύναμο...οι αλλοι πίνουν καφε στην παραλία...Η παραλία και η εικόνα του ηλιοβασιλέματος ειναι δικαίωμα όλων μας...Οπως και το δικαίωμα σε ενα όνειρο ελπίδας και ζωής για μας και για το μέλλον .....
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΟΧΙ

Μια δυο τρεις αυτοκτονίες την μερα,ο καθε μεταναστης ειν υποψηφιος καθημερινά για να γινει τοπι στο ξυλο,οι πλούσιοι θελουν να ειναι πιο πλούσιοι και στο κοινο ταμειο να μην βαζουν μια...,η τηλεόραση το μονο που κανει ειναι να προκαλει φοβο ,αηδία και θλήψη,η ανεργία σπαει ρεκορ,οι αποδοχές λιγοστεύουν,φαρμακα δεν υπαρχουν για καρκινοπαθείς,προιοντα υποπολιτισμου μας σερβίρονται καθημερινα,παρα πολυς κοσμος ζει το λαφσταιλ του στα ονειρα του ακομη..... Αυτη την Ελλαδα θέλουμε;
ΟΧΙ

ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ανατολη στα μάτια σου τα μαύρα

Δύση στα μακριά ριχτά μαλλιά σου

Πέλαγος γαλάζιο η γλυκιά μορφή σου

Και το βραδυ γίνεσαι καθρέφτης 

Αντανακλάς τα άστρα ...το φεγγάρι

Κύμα που σπαει σε προκυμαία 

Το βλέμμα σου οταν με κοιτάς

Θρόισμα φύλλων απ την αύρα 

Που φυσά η φωνή σου

Μαγεύεις το νου σαν μια Σειρήνα 

Γίνεσαι καράβι  βραδινό 

Που φεύγεις απ το λιμάνι

Φως μου αγαπημένο

Ποσο πολυ σαγαπώ

Στην θάλασσα του κορμιού σου ταξιδεύω ...ταξίδι μακρινό.... 

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΘΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

ΘΑ ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

Κι αν καιγόμαστε απ την θέρμη του καλοκαιριού...

Κι αν ο χειμώνας παγώνει τα σώματα μας...

Κι αν ολα γύρω μας ειν φόβος και τρόμος...

Κι αν μας φαρμακώνουν...

Την ζωή και την ψυχή μας...

Εμείς αντιστεκόμαστε...

Βλέπουμε τον  ήλιο ...

Παίρνουμε το φώς...

Τους κοιτάζουμε στα μάτια....

Για τους προγόνους και τα παιδιά μας...

Εχουμε το δίκαιο έχουμε την πίστη...

Αγαπάμε τον διπλανό μας...

Βοηθάμε παντού....

Θα τους λυγίσουμε ...

Ολοι μαζι ενωμένοι...

Προχωράμε άφοβα μπροστά...

Αγαπάμε,χαμογελάμε,ερωτευόμαστε...

Είμαστε ζωντανοί...

Θα τους  νικήσουμε!!!

το τρένο της φυγής...

30 μερες φωτια...
στα μαύρα βουνά...
στην άγρια δύση ...
του ουρανού...
λιώνουν ψυχές...
και σίδερα...
μηχανές βουίζουν ...
ασταματητα καταβροχθίζοντας..,
το χθες των ζωών μας...
η κόλαση ειναι εδω...
και η θάλασσα μακριά ...
για να μας σώσει...
χασαμε το τρένο
της φυγής...

ΤΑΞΙΔΙ

ΤΑΞΊΔΙ

Η πριγκίπισσα ηλθε ενα βραδυ ξαφνικα μπρος μου.....

τα μακριά της μαύρα μαλλιά  ηταν ομορφα μαζεμενα....

πανέμορφη γλυκιά με ενα ριχτό ανάλαφρο μακρύ φόρεμα....

μου μίλησε ,μου χαμογέλασε ...

τα ματια της έλαμπαν...

ο υπέροχος λαιμός της την έκαμε να θυμιζει λευκό κύκνο...

η παρουσία της γέμισε τον χώρο....

Μαγεία....ένα θάμπος ....μια άλλη διάσταση...

οι ψυχές μας ενώθηκαν ...σε μια απίθανη σύζευξη ....

Τι μου ειπε; 

Δεν θυμάμαι....δεν χρειάζεται...η αγάπη ξεπερνά τα λόγια....

μια ματιά ....μια πνοή....ενα ταξίδι...έρωτας...

Ταξίδι ψυχών...ταξίδι κορμιών....στον κόσμο μας,,,,,

στον δικό μας κόσμο που χουμε στις καρδιές μας....

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Ανακύκλωση

Ανακύκλωση

Ο ηλιος του Ιουνη ζαλιζει....

ειν η τιμωρία σου...

τρεχεις δουλεύεις....

φεύγεις αγαπας....

δεν σαγαπουν....

κουράζεσαι ....μεθάς....

σε ενα γλυκό ίλιγγο...

γυρνας και και ξαναγυρνάς ...

στην βάση σου...

στο χθές...

Μπροστά το καλοκαίρι...

σύντομο,μικρό ...

σαν ολα τα άλλα...

που περασαν....

Ανακύκλωση....

Η ΑΓΑΠΗ

Η ΑΓΑΠΗ

η αγαπη ειν το φως....

η αγαπη ειν σκιά στο ηλιοβασίλεμα.... 

η αγαπη ειν η έγνοια μου για σενα καλη μου....

η αγαπη ειναι ανοιξιάτικη βροχη....

η αγαπη ειναι ακτινοβολια....

η αγαπη ειν θαλπωρή .....

η αγαπη ειν μυστικο.....

η αγαπη ειν δημιουργία.....

η αγαπη ειν ζωη....

η αγαπη ειναι κοχύλι μεσα στην αμμο....

η αγαπη ειν ηρεμια....

η αγαπη ειν παθος....

η αγαπη ειν κύμα....

η αγαπη ειναι ενα ζωντανο ονειρο...

η αγαπη ειναι τα παντα....

η αγαπη ειναι παντου μεσα στην καρδια μου για σενα....

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

Όταν....τώρα τι;

Όταν χτύπησαν τον λαθρομετανάστη δεν είπα τίποτε,ίσως μου άρεσε κιόλας ,όταν χτύπησαν τον δημοσιογράφο  είπα καλά του κάναν,όταν χτύπησαν τον πολιτικό πανηγύριζα...οταν χτύπησαν εμένα ;;;;;;;;;

Το ξυπνημα του διαβολου

Το ξυπνημα του διαβολου.

Ο διαβολος δεν πεθαινει ποτε,αλλα ξυπνα απ τον υπνο του και περιφερεται ανα τον κοσμο κανοντας κακο οπου βρει,για να παρει οτι θελει για να κυριαρχει....

Ο διαβολος εχει μηχανες στις οποιες παρασερνει τον κοσμοκαι τον κανει κιμα....Πιο παλια έκαιγε και οτι ειχε απομείνει και εβγαζε υψηλής ποιοτητας σαπουνι...

Ο διαβολος δεν εχει παντα το ιδιο πρόσωπο...παλια ειχε το προσωπο του αυτοκράτορα...πιο μετα ειχε το προσωπο δικτάτορα με μικρο μουστακι και τσιριχτη φωνη...σημερα εχει προσωπο μεσήλικης γυναικας με μεγαλα στήθη ....και  ποιος ξερει ποσα προσωπα θα αλλαξει στην πορεια του χρονου.

Οδιαβολος εχει και κοινο καπου στο βορρά ...ανθρωπους που καποτε πιστευαν πως ειναι η ανώτερη φυλή του κοσμου...και σημερα οι ίδιοι πιστευουν το ιδιο....

Ο διαβολος εχει και διαβολακια μοιρασμενα παντου...αλλά και σαταναδες που θελουν να του μποιασουν και να γινουν ιδιοι και ανώτεροι απ αυτον στηναλλη  πλευρα της μεγαλης θαλασσας....

Οδιαβολος εχει ξυπνησει και η νεα μηχανη που χρησιμοποιει....η οποια με εκβιαστικο τροπο χτυπα πρωτα τις ψυχες των ανθρωπων απ τους οποιους παιρνει οτι καλο ειχαν μαζεψει την εποχη ποι κοιμόταν αυτος.Αλλα και αν οι ανθρωποι αντισταθουν ο διαβολος εχει και τιε παλιες αποτελεσματικες μηχανες τους...

Αλλα οι ανθρωποι θα συνεχισουν να αντιστεκονται ισως καποιες στιγμες απογοητευονται ή κοιμουνται αλλα με τον χρονο ολοι μαζι γινονται τσουναμι που πνίγει και διαλύει τις μηχανες του διαβολου.Μεχρι  τωρα οι ανθρωποι νικησαν δυο φορες και θα ξανανικησουν....

Συνανθρωποι καιρος να αρχισουμε να αντιστεκομαστε!!!

Σ ΑΓΑΠΩ

Σαγαπω

Εδώ εκεί γυρίζω με σκυμμένο το κεφάλι ...
μέρα μελαγχολική με σκέψεις να γυρνούν στο παρελθόν ...
Ζουρνάδες και νταούλια χτυπούν και με ζαλίζουν....
δεν βρέχει και τα σύννεφα περνούν...
άραγε που να σαι;...τι σκέφτεσαι;...να σαι καλά;
Σε νοιάζομαι....σε χρειάζομαι....
τον αέρα....το χάδι....τον αέρα σου.... 

Δεν ειν το ποτό που πινω...

δεν ειν το τσιγαρο που καπνιζω...

ειν οι ώρες που περνούν ....

μακριά σου μοναχές αμέριμνες ...

που δεν μου μιλούν ....

που δεν με δραπετεύουν μακριά...

Και που μιλάω δεν μ ακούς..,

οπτασία του ονείρου μου...

γλάστρα με κόκκινα λουλούδια...

της αυλής μου...Σαγαπώ

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΡΩΤΑΣ ΑΓΑΠΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ερωτας-Αγαπη-Επανασταση. 

Βλέπω την γη ,τους μπαξεδες που το στάχυ ανθίζει το σταφύλι ροδίζει ....την γη μας,την γη σας,την γη τους....κλεινω τα ματια και βλέπω χαρουμενα παιδια να παιζουν να γελανε ....Μαζι τους γυρεύω το δίκιο της ζωης...που το χαμόγελο τους θα το κανει αιώνιο...γυρευω ενα φως να δειξει τον δρομο....Η ζωή αδικη και κολασμενη ...ψεύτρα ...σε ταξαν ονειρα και οπτασίες ...και ειπες ναι....και βραζεις....θες να ξεσπασεις,σκέφτεσαι ...Πολεμας...αντιδράς ...ξεσπας....γιαυτα τα παιδιά ,για το αυριο,για το χαμογελο...για την ανοιξη.Κι αν σε βριζουν,κι αν σε χτυπάνε ...βαστας....χαμογελας ,ερωτεύεσαι κι αγαπας....Ερωτας-Αγαπη-Επανασταση.

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΕΦΥΓΑ

ΕΦΥΓΑ

Μπορει να φυγες,μπορει να μαι εδω...βλέπω την σκονη σου μακριά καθως δύει ο ηλιος...στα σταχτιά βουνά του καλοκαιριού ...και μενεις μια θύμηση γλυκία σαν μελι σαν γλυκό κερασι...τα χειλη σου το σωμα σου η φωνη σου....τατουαζ μικρο στου μυαλού  το βαθος....οι αγαπη ποτε δεν χανενται ....ξαναζει με δακρυ  με χαμογελο ...ειν δικη μου, ειν  δικη σου ,ειμαστε εμεις.....Φωτα νυχτερινά  της πολης ...αυτης που μας χωρίζει...δυο κοσμοι  ξέχωροι διαφορετικοί ...τοσο βαθιά δεμένοι ...αυτοκαταστροφικοί και αναγεννούμενοι...ρωταω τον θεο γιατι;...ουτε αυτος δεν ξερει....διαφορετικοι;....μοιραίοι ....ερωτευμενοι....ζωντανοί....Τελικα οι μεγάλοι ερωτες ειναι βουβοι ,τυφλοι,μουγκοί...ανεκπλήρωτοι..ζουν στις καρδιές μας.....Νεράιδα του ποταμού πάρε με μαζι σου...κοίμισε με πανω στα φτερα σου...δώσε μου γαλήνη ηρεμία...δακρυ....σ ενα ονειρο ...μια παραζάλη ....μια φαντασια.....κανε το δακρυ μου νερο και δρόσισε την....κανε με αιμα στην καρδια της....Ταξίδι....ταξιδι στην ζωη...δωσε της τον ερωτα μου....εγω ας μην εχω τιποτε...Εφυγα....

ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ