ΠΑΡΑΜΥΘΙ

ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Ένα παραμύθι είναι η ζωή μας...
Αυτή που θα θέλαμε να ζήσουμε...
Είναι σαν να κάνουμε κοπάνα απ την πραγματικότητα...
Σαν τους μαθητές στο Λύκειο...
Να κάνουμε τα απαγορευμένα....
Είναι δικαίωμα μας...
Κατάθεση καρδιάς και ψυχής...
Σαν τον Αλαντιν και την Φατιμά....
Ήρωες καλοί και κακοί...
Εξιδανίκευση ερώτων...
Ταξίδια στην άκρη της γης....
Φεύγουμε όταν σβήσουν τα φώτα...
Μάτια κλειστά...
Αγαπημένες λέξεις...φαντασία....
Μάτια μου αγαπημένα...
Το παραμύθι συνεχίζεται!!!!
ΒΕΡΓΙΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ποιημα βιντεο κλιπ

ποίημα βιντεο κλιπ

ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Τελικά η πόλη μας ακόμη βρίσκεται σε λήθαργο ....
Το μόνο που ευημερεί είναι τα τραπέζια από τις καφετέριες...
Σε λίγο ο κάθε ένας θα έχει την δική του καφετέρια...
Περπατώ σε κάποιους δρόμους και πρέπει να έχω κάποιο μηχάνημα μπροστά μου να μου ανοίγει δρόμο απο τα τραπεζοκαθίσματα που υπάρχουν παντού και ξεφυτρώνουν και νέα συνεχώς...
Δεν με ενδιαφέρουν πια τα κόμματα...η ευθύνη πια κατανέμεται στον κάθε ένα από εμάς...
Ελάχιστοι στελεχώνουν πια τα δίκτυα αλληλεγγύης-τους λένε και γραφικούς-προς βοήθεια των αδυνάτων...
Πραγματικό πολιτισμό και πραγματική παράγουν ελάχιστα άτομα...
Είχαμε και αυτοκτονία ...ε και;
Το βόλεμα βασιλεύει...ακόμη και για 100 ευρω το μήνα.... το μυαλό παύει να δουλεύει...
Ικανοί άνθρωποι βλέποντας να μην υπάρχει όρεξη για δημιουργία μένουν στο περιθώριο...
Κι όμως σε αυτή την πόλη υπάρχουν και φτωχοί και άνεργοι και εξαρτημένοι και μη έχοντες να αγοράσουν τα φάρμακα τους...κτλ..
Μια μαγική εικόνα....δύο κόσμοι ...και στη μέση οι γραφικοί...
Ίσως αυτοί οι φευγάτοι να είναι ο σκληρός πυρήνας που θα δημιουργήσει κάτι καλό σε αυτό τον τόπο.