ΤΟΠΟΣ

ΤΟΠΟΣ
Κάποτε ξεκίνησε το δρόμο του από εκεί...
Και πορεύθηκε στο δρόμο της σοφίας και της αμαρτίας....
Είναι ο τόπος που μεγάλωσε...
Χρόνια πολλά διάβαινε ...στους ίδιους δρόμους και τις ίδιες πλατείες....
Και πλούτισε ...οχι σε χρήμα αλλά σε εμπειρίες....
Γνώρισε ανθρώπους και καταστάσεις....
Κατάκτησε κορυφές....
Μα κράτησε το αποτέλεσμα μες την καρδιά του...
Ως μετάγγιση στο μέλλον...
Μιας νέας πίστης ,από το παρελθόν...
Ο τόπος....
Ένα ξεκίνημα μέσα από τις ρίζες του...
Μέσα από τις ρίζες μας....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΠΛΑΣΜΑ ΑΓΑΛΜΑΤΕΝΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΠΛΑΣΜΑ ΑΓΑΛΜΑΤΕΝΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
Η απρόσιτη σου ομορφιά...
μιας  καλλονής της αδιαφορίας...
έλαμψε καθώς κάθισες απέναντι...
Αμέριμνη κι αδιάφορη...
με λάμψη φωτοστέφανου.
στα χρυσά σου μαλλιά...
Ω σώμα σμιλευμένο ,
σε χρυσό μάρμαρο ...
με καμπύλες τελειότητας ...
Έργο εμπνευσμένου γλύπτη...
Όλα τα βλέμματα ειν πάνω σου...
μαζί και το δικό μου...
Μα εσύ εκεί...
απορροφημένη ...
σε σκέψεις και ανάγνωση...
λευκών σελίδων...
Και η σιωπή σου αναζητά...
φωνή να εκφράσει...
το κρυφό σου μυστικό...
Στο γέλιο και στο δάκρυ...
Αίσθημα νου και σώματος....
αφιερωμένο στην άνοιξη...
Αναπνέεις το άρωμα του έρωτα...
στης θάλασσας την αύρα...
Φτερωτή κι ανάλαφρη...
στην ώρα της ανάπαυσης....
Και το χαμόγελο σου...
χίλια αινίγματα ...
Γρίφος με λύση δύσκολη ...
Αχ να μουν οι σκέψεις σου....
και να φτανα  κοντά σου...
Πλάσμα αγαλματένιο του θεού....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ