ΚΟΥΚΛΑ ΣΕ ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ ΡΑΦΙ

ΚΟΥΚΛΑ ΣΕ ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ ΡΑΦΙ
Τα χρυσά σου μαλλιά άπλωσαν τον ήλιο....
Μέσα στου χειμώνα τη θύελλα ....
Κάτω από την μπλέ ομπρέλα...
Βαδίζεις με θωριά κόρης του Βυζαντίου...
Σε πορεία λιτανείας αγνώστου αγίου....
Σε βλέπω και σ΄ ακολουθώ...
Μαζί σου πλέκω όνειρα...
Στον ουρανό τα στέλνω...
Ακολουθώ την ομορφιά της νιότης -της ημέρας...
Γυναίκα όμορφη...
Γυναίκα της βροχής -της καταιγίδας ...
Λάμψη στο θολό τοπίο της μούχλας...
Κούκλα κοριτσιού σε παλιό αραχνιασμένο ράφι...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥ

Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΡΝΟΥ
Φούρνισε η νοικοκυρά τα κουλουράκια...
Στην ίδια παλιά συνταγή της μητέρας της....
Ώρες πολλές τα ζύμωνε...τα έπλαθε...με κόπο και μεράκι...
Θυμούμενη παλιές καλές ημέρες και άλλες εποχές...
Γενιές που έφυγαν,μαζι και οι συνήθειες τους...
Λίγοι πια θυμούνται ήθη κι έθΙμα...
Όλα...
Τροφή στην εξουσία του μοντέρνου...
Με θυσία της ομορφιάς του πριν...
Κι όταν το ταξίδι στο παρελθόν τελειώνει...
Τι μένει;
Η ελπίδα αναγέννησης του αύριο μέσα απ τις ρίζες του χθες...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ