Σημαίες, σύμβολα λαθών παρελαύνουν στις Εθνικές οδούς του κόσμου της βίας.
Μισές εβδομάδες, μισοί στρατοί και άγγελοι των ποταμών, που ψάχνουν νέους τρόπους βάπτισης ανθρώπων και πραγμάτων.
Από τον Ευαγγελισμό ως τον Δεκαπενταύγουστο, ειν όλη η ζωή.
...
Της είπαν:
"Ήθελες την δόξα; Πλήρωσε!"
"Ήθελες τον πλούτο; Αποπλάνησε!"
"Ήθελες την άνοιξη; Κλέψε την!"
Τους είπε:
"Και χωρίς την δόξα και χωρίς τον πλούτο, η άνοιξη θα σώζεται, για να παραπλανεί τους βιαστές της."
...
Πλατεία Συντάγματος, Πλατεία του Σικάγο, Πλατεία κόκκινη της Μόσχας.
Κάθε άνθρωπος και η πλατεία του, κάθε πουλί και το δικό του δέντρο.
...
Ποταμός Πάδος, Ποταμός Δούναβις, Ποταμός Νέστος.
Διαφορετικά μεγέθη, διαφορετικές ταχύτητες, διαφορετικές όχθες, διαφορετικοί μικρόκοσμοι.
Κοινό σημεία αναφοράς ένα, το νερό.
Η πρώτη η ζωή, λέει, εμφανίστηκε μες το νερό.
Η τελευταία, θα εξαφανιστεί με τον αέρα, γιατί η κακία των ανθρώπων κυκλοφορεί ψιθυριστά.
Και ο Παράδεισος, υπήρξε μόνο σαν πειρασμός.
...
Κόμματα, ποσοστά, είδη φυτών και ζώων.
Άνθρωποι...
Μετά τους ανθρώπους, και πάλι άνθρωποι...
...
Διαγωνισμός ομορφιάς:
Ντάλια, Ορτανσία, Μολόχα ...
Τίγρης, Ζέβρα και Λαφίνα...
Διαγωνισμός σοφίας:
Χρόνος, φύση, ήλιος...
Άπειρον, σημείο, ροή...
...
Μεγέθη ανόμοια...
Εκ προελεύσεως ετερώνυμα.
Σαν τα βήματα των εραστών με την αρρωστημένη λίμπιντο, προς το τέρμα της εύφορης κοιλάδας του μύρου.
...
Της είπαν:
"Περπάτησε μόνη σου..."
Τους είπε:
"Μόνη μου γύμνωσα το είναι μου, μόνη μου επιβίωσα στον πόλεμο των τύψεων."
...
Αν ταξίδεψε στην Ατλαντίδα, αν μύρισε θυμάρι απ το Αιγαίο, αν πλήγωσε το έλατο του πιο ψηλού βουνού, δεν το έμαθε ποτέ απ τον Θεό της.
Αιώνια τα μυστικά, εξαγνισμοί αιώνιοι...
Και αιώνιοι και οι αιώνες.
...
Δεν φοβήθηκε το ξεραμένο φύλλο της βατομουριάς, τον ερχομό ενός χειμώνα.
Δεν φοβάται η μέρα που τελειώνει, την επόμενη.
Γιατί κάθε απόγευμα στις έξι, οι καμπάνες χτυπούν τόσο, μα τόσο όμορφα!
Όταν ο ήχος πρέπει να περιγράφει κάτι όμορφο, χρέος του να γίνει ήχος από καμπάνα του Εσπερινού.
...
Υπάρχουν ακόμη διαστάσεις άγνωστες.
Υπάρχουν ακόμη εναλλακτικές προτάσεις.
Υπάρχει ακόμη ο Ναός του Απόλλωνα στο Σούνιο και βοηθοί του, ο χρωματιστός ο ήλιος, που πάντα φεύγει και στο πέλαγος, ο τάφος του Αιγαία.
...
Της είπαν:
"Δεν έχεις παρελθόν."
Τους είπε:
"Το παρελθόν μου υπάρχει σε εποχές, που εσείς δεν ζήσατε."
...
Και ο Θεός χάρισε στην γυναίκα, το μεγαλύτερο δικαίωμα στην ομορφιά.
Δίκαιος πάντα στην ουσία του ο Θεός.
Μυρίζει βροχή!
Μυρίζει ομορφιά!
Η βροχή τελικά είναι γυναίκα.
...
Στα στάχυα και στα καμπαναριά από τις εκκλησίες των χωριών του κάμπου,το καλοκαίρι χαρτογραφεί την ιστορία.
Και οι πόλεμοι, στιγμές, κι ο πλούτος μια απάτη.
Επόμενη εικόνα, η γυναίκα, που χαρίζει τα κάλλη της, στα μάτια μιας όμορφης ιδέας.
Επόμενη σκέψη, ο αειφόρος έρωτας.
Αν δεν τον έχεις, ανακάλυψε τον.
Αν σου τον αφαιρούν με βία, δημιούργησε τον, αλλού...
...
Η γραφή χαρίζεται, μαζί με της ψυχής την ομορφιά.
Το θέμα είναι να ξέρεις να μιλάς γι αγάπη.
Το θέμα είναι να ξέρεις να πεθαίνεις, απαλλαγμένος από σκέψεις για το "τώρα" και να φτιάξεις το "πιστεύω", που πιστεύεις.
...
Της είπαν:
"Πίστεψε το τώρα!"
Τους είπε:
"Πιστεύω στην αγάπη, που ξέρει μες τον χρόνο να γυρνά!"
...
Η αρχική πόλη, είναι το λίκνο της προσμονής ενός ολοκαυτώματος της αδικίας.
Η πόλη της καρδιάς είναι ο στόχος.
Ξεκίνησα από εκεί, που το αποφάσισαν οι άλλοι.
Προσδοκώ να τελειώσω επάνω στα σημάδια της αγάπης.
...
Με ρώτησε:
"Ξέρεις που ειν η χώρα της αγάπης;"
Της απάντησα:
"Εκεί που η αγάπη, λείπει!"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Μισές εβδομάδες, μισοί στρατοί και άγγελοι των ποταμών, που ψάχνουν νέους τρόπους βάπτισης ανθρώπων και πραγμάτων.
Από τον Ευαγγελισμό ως τον Δεκαπενταύγουστο, ειν όλη η ζωή.
...
Της είπαν:
"Ήθελες την δόξα; Πλήρωσε!"
"Ήθελες τον πλούτο; Αποπλάνησε!"
"Ήθελες την άνοιξη; Κλέψε την!"
Τους είπε:
"Και χωρίς την δόξα και χωρίς τον πλούτο, η άνοιξη θα σώζεται, για να παραπλανεί τους βιαστές της."
...
Πλατεία Συντάγματος, Πλατεία του Σικάγο, Πλατεία κόκκινη της Μόσχας.
Κάθε άνθρωπος και η πλατεία του, κάθε πουλί και το δικό του δέντρο.
...
Ποταμός Πάδος, Ποταμός Δούναβις, Ποταμός Νέστος.
Διαφορετικά μεγέθη, διαφορετικές ταχύτητες, διαφορετικές όχθες, διαφορετικοί μικρόκοσμοι.
Κοινό σημεία αναφοράς ένα, το νερό.
Η πρώτη η ζωή, λέει, εμφανίστηκε μες το νερό.
Η τελευταία, θα εξαφανιστεί με τον αέρα, γιατί η κακία των ανθρώπων κυκλοφορεί ψιθυριστά.
Και ο Παράδεισος, υπήρξε μόνο σαν πειρασμός.
...
Κόμματα, ποσοστά, είδη φυτών και ζώων.
Άνθρωποι...
Μετά τους ανθρώπους, και πάλι άνθρωποι...
...
Διαγωνισμός ομορφιάς:
Ντάλια, Ορτανσία, Μολόχα ...
Τίγρης, Ζέβρα και Λαφίνα...
Διαγωνισμός σοφίας:
Χρόνος, φύση, ήλιος...
Άπειρον, σημείο, ροή...
...
Μεγέθη ανόμοια...
Εκ προελεύσεως ετερώνυμα.
Σαν τα βήματα των εραστών με την αρρωστημένη λίμπιντο, προς το τέρμα της εύφορης κοιλάδας του μύρου.
...
Της είπαν:
"Περπάτησε μόνη σου..."
Τους είπε:
"Μόνη μου γύμνωσα το είναι μου, μόνη μου επιβίωσα στον πόλεμο των τύψεων."
...
Αν ταξίδεψε στην Ατλαντίδα, αν μύρισε θυμάρι απ το Αιγαίο, αν πλήγωσε το έλατο του πιο ψηλού βουνού, δεν το έμαθε ποτέ απ τον Θεό της.
Αιώνια τα μυστικά, εξαγνισμοί αιώνιοι...
Και αιώνιοι και οι αιώνες.
...
Δεν φοβήθηκε το ξεραμένο φύλλο της βατομουριάς, τον ερχομό ενός χειμώνα.
Δεν φοβάται η μέρα που τελειώνει, την επόμενη.
Γιατί κάθε απόγευμα στις έξι, οι καμπάνες χτυπούν τόσο, μα τόσο όμορφα!
Όταν ο ήχος πρέπει να περιγράφει κάτι όμορφο, χρέος του να γίνει ήχος από καμπάνα του Εσπερινού.
...
Υπάρχουν ακόμη διαστάσεις άγνωστες.
Υπάρχουν ακόμη εναλλακτικές προτάσεις.
Υπάρχει ακόμη ο Ναός του Απόλλωνα στο Σούνιο και βοηθοί του, ο χρωματιστός ο ήλιος, που πάντα φεύγει και στο πέλαγος, ο τάφος του Αιγαία.
...
Της είπαν:
"Δεν έχεις παρελθόν."
Τους είπε:
"Το παρελθόν μου υπάρχει σε εποχές, που εσείς δεν ζήσατε."
...
Και ο Θεός χάρισε στην γυναίκα, το μεγαλύτερο δικαίωμα στην ομορφιά.
Δίκαιος πάντα στην ουσία του ο Θεός.
Μυρίζει βροχή!
Μυρίζει ομορφιά!
Η βροχή τελικά είναι γυναίκα.
...
Στα στάχυα και στα καμπαναριά από τις εκκλησίες των χωριών του κάμπου,το καλοκαίρι χαρτογραφεί την ιστορία.
Και οι πόλεμοι, στιγμές, κι ο πλούτος μια απάτη.
Επόμενη εικόνα, η γυναίκα, που χαρίζει τα κάλλη της, στα μάτια μιας όμορφης ιδέας.
Επόμενη σκέψη, ο αειφόρος έρωτας.
Αν δεν τον έχεις, ανακάλυψε τον.
Αν σου τον αφαιρούν με βία, δημιούργησε τον, αλλού...
...
Η γραφή χαρίζεται, μαζί με της ψυχής την ομορφιά.
Το θέμα είναι να ξέρεις να μιλάς γι αγάπη.
Το θέμα είναι να ξέρεις να πεθαίνεις, απαλλαγμένος από σκέψεις για το "τώρα" και να φτιάξεις το "πιστεύω", που πιστεύεις.
...
Της είπαν:
"Πίστεψε το τώρα!"
Τους είπε:
"Πιστεύω στην αγάπη, που ξέρει μες τον χρόνο να γυρνά!"
...
Η αρχική πόλη, είναι το λίκνο της προσμονής ενός ολοκαυτώματος της αδικίας.
Η πόλη της καρδιάς είναι ο στόχος.
Ξεκίνησα από εκεί, που το αποφάσισαν οι άλλοι.
Προσδοκώ να τελειώσω επάνω στα σημάδια της αγάπης.
...
Με ρώτησε:
"Ξέρεις που ειν η χώρα της αγάπης;"
Της απάντησα:
"Εκεί που η αγάπη, λείπει!"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
