ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΟΥ

ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ ΜΟΥ
Πάντα τη μέρα της γιορτής μου κλαίω...
Θυμάμαι ...
Γιατί να θυμάμαι;
Αυτούς που έφυγαν...
Αυτά που έφυγαν...
Τους καλούς....και τα καλά...
Τα κακά τα ζω....
Είναι μελαγχολία ;
Ευτυχώς διαρκεί μια  μέρα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΚΤΟΣ

ΚΑΚΤΟΣ
Τι είναι ο κάκτος;
Φυτό...με αγκάθια...
Αμυντικό ...ακίνητο...
Να χει συναισθήματα;
Και να έχει, κρυμμένα είναι...
Πίσω από αγκάθια...
Αν ο κάκτος ήταν άνθρωπος...
Πως να ταν άραγε;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Το δεύτερο κιβώτιο ήταν βαρύ...
Την τρίτη ημέρα της γραφής,
που οι άνδρες προχωρούν ,
στο άβατο του χάους.
Φωτιά!Φώναξες...
Και όλοι κοίταξαν μπροστά...
Ένα ηφαίστειο που έκαιγε
και δίπλα δύο φαντάσματα...
Ένα με κεφάκι κριαριού ,
με μυτερά κέρατα...
Το άλλο σαν γουρούνι...
Φοβηθήκατε...μα περάσατε ..
από το ελάχιστο της ρωγμής του θάρρους ...
Στην άλλη όψη της Σελήνης,...
της κόλασης ...ή και του παράδεισου ...
Και τότε έβρεξε...
Νερό και άστρα...
Και η λάσπη κύλησε προς τις πόλεις...
Ο κόσμος κρύφτηκε ,σαν τα ποντίκια...
Λίγοι έμειναν ...και ενώθηκαν μαζί σας...
Και στο τέλος απολαύσατε  ...
τον λαμπρό ήλιο του αγώνα!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ

Η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ
Έγραψε ο σύντροφος Κοέλιο προ ετών ότι το σύμπαν κάνει συνωμοσία οταν κάποιος θελει πολυ κατι για να το πετυχει...Άραγε τα παιδιά στην Αφρική που πεθαίνουν πριν γίνουν 5 χρονών να το ξέρουν αυτό;
Ωραία λόγια...
Μερικές φορές φέρνουν και Νόμπελ...
Και όλα αυτά για να ξεχνάμε τους αγώνες που έγιναν για να πάει η ποιότητα ζωής των ανθρώπων μπροστά και να ξεφύγουμε από το βάρβαρο

 παρελθόν μας.
Ο αγώνας πρέπει να είναι συνεχής για βελτίωση δικιά μας και της ανθρωπότητας.
Η αλληλεγγύη,η πρόοδος και η αντίσταση πρέπει να είναι καθημερινός μας στόχος.
Τίποτε δεν μας έχει χαριστεί και κανένα σύμπαν δεν συνωμότησε ...
όλα κατακτήθηκαν με αγώνες ακόμη και με αίμα...
Συνωμοσίες κάναν μόνο στα παλάτια και στα στρατόπεδα διάφοροι δήθεν σωτήρες...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ