ΒΡΑΔΥΝΟ

Αγαπώντας μια ματιά, ένα φιλί, ένα της χάδι,
η όμορφη εικόνα της μου στοίχειωσε το βράδυ.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΛΑΚΚΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΣΗΜΕΝΙΕΣ ΦΛΟΓΕΣ

Όταν οι αυτοκράτορες εκστρατεύουν,
με σκοπό να κατακτήσουν τόπους και λαούς,
η ύπαρξη του νέου Γολγοθά, είναι μια πικρή αλήθεια.
Ο χρόνος για μια αφορμή αντίδρασης,
είναι πάντα περιορισμένος.
Και ο Θεός γίνεται το έσχατο καταφύγιο ελπίδας,
πριν οι ψυχές να πέσουν στο λάκκο με τις ασημένιες φλόγες.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ

Έχοντας κερδίσει μια μάχη, ίδρυσε μια θρησκεία.
Μα τον Θεό του ξέχασε.
Είχε ήδη εκδικηθεί τον εαυτό του,
Αναζητώντας σε μια πίστη,
Τρόπους νέους, για μια ανώφελη -σκληρή κυριαρχία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΑ ΦΙΔΙΑ ΠΟΥ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΟΡΘΙΑ

Ο Παράδεισος υπάρχει πάντα για να τον ψάχνουμε.
Κι αν ο Χαλίφης δεν το πίστεψε,
μια μικρούλα κοπελίτσα, τον ψάχνει στ΄ άστρα.
Κανένας δαίμονα δεν άντεξε την ομορφιά.
Κανένας άγγελος δεν δίδαξε ασχήμια.
Όταν βλέπεις ένα φίδι,
να έχει πόδια και να περπατά, φυλάξου...
Στα μάτια του κρύβεται το μίσος και το ψέμα.
Και στο γαλήνιο βλέμμα του Ιησού,
καθώς κοιτάζει τον κόσμο
πάνω απ΄ το σταυρό, η αλήθεια όλη.
"Αναζητώντας μια χαμένη πίστη στους αιώνες,
πολεμάω με την σκέψη, τους πειρασμούς
που μας προσφέρουν απλόχερα,
τα φίδια που βαδίζουν όρθια..."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΜΙΚΡΗ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ

Προσπαθώντας να επιβάλει μια πίστη με τη βία,
δημιούργησε στρατόπεδα βασανισμού απίστων.
Οι άνεμοι, βρίσκουν πάντα χρόνο για να φυσάνε δυνατά.
Και η αγάπη, δημιουργεί ενάρξεις,
από αντίσταση στην βία των αόρατων βαρβάρων.
Τα όρια των απειλών, στέκονται έξω,
από τις κλειστές τις πόρτες των ηρώων.
Γιατί οι ήρωες γνωρίζουν πάντοτε να συγχωρούν
και θάνατο να μην   φοβούνται.
Οι μέρες που ακολουθούν, βρίσκουν το ρόλο τους,
στην επιβεβαίωση της ύπαρξης θαυμάτων.
Και έτσι ο δικέφαλος αετός  που επιστρέφει,
γίνεται προστάτης μιας μικρής πριγκίπισσας ,
που μόνης εγεννήθει, για να μάθει
στον κόσμο τούτο δω τον άκαρδο,
αγάπη τι θα πει.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΠΡΩΙΜΑ ΣΟΦΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ

Αφιερώνοντας την ζωή του, σε ένα ιερό σκοπό,

Έδειξε την αξία, του να υπηρετεί κανείς

Μια πίστη, βασισμένη στην αλήθεια.

Η αρχική μορφή του κόσμου,

Κρύβει μέσα στον κόρφο της

Μια στεγνή και μόνη αγριότητα.

Μια λύση είναι η υπομονή.

Η υπομονή, επιβιώνει μέσα 

Σε μια μοναξιά απόλυτη.

Μετά ένας Άγιος, χτυπά την πόρτα των ανθρώπων,

Έχοντας πάρει την μορφή, ενός πρώιμα σοφού γέροντα.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΑΡΝΗΣΗ ΜΙΑΣ ΠΙΣΤΗΣ

Μια άρνηση πίστης σε κάτι που αξίζει,
δείχνε ψυχή παραδομένη,
σε εξουσίες αυταρχικών δομών,
από δυνάστες ιερείς και φαρισαίους, των ναών
του σύγχρονου οικονομικού τέρατος.
Μα τα παιδιά ακόμη κλαίνε,
από την πρώτης τους στιγμή, στη ζωή ετούτη.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Όταν η Αγία θεράπευε τον γιο του τραγικού Χαλίφη,
Ήξερε πως ο θάνατος, θα έφτανε κοντά της σύντομα.
Ο κύκλος της ιστορίας των Αγίων, επαναλαμβάνεται
Καθημερινά κι ανώνυμα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥΣ

Οι στρατηγοί παίρνουνε πάντοτε το μέρος της εξουσίας,
μέχρι να γίνουνε οι ίδιοι, η απόλυτη η εξουσία,
στο όνομα μιας θεωρίας, που εξυπηρετεί τα όνειρα τους.
Αναζητούνται στρατηγοί, αποστάτες της τάξης τους.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΝΙΠΤΟΜΕΝΟΙ

Νιπτόμενος στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ, βρήκε αμέσως το φως του.
Είχε πρώτα πιστέψει στην διδασκαλία της αγάπης.
Οι επόμενοι νιπτόμενοι εντός της, παρέμειναν τυφλοί....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΠΕΡΣΙ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Στ άσπρα χαλίκια της ακτής,
πέρσι το καλοκαίρι,
ακούμπησα καρδιά μιας μικρής.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗ