Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Η πλατεία είχε γεμίσει αδέσποτα σκυλιά...
Η λύση ήταν απλή...
Φόλες...
...
Η πλατεία είχε γεμίσει αδέσποτους ανθρώπους...
Η λύση ήταν απλή...
Πολυβόλα...
...
Ο χειμώνας, θα είχε μεγαλύτερη διάρκεια...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΠΡΟΟΔΟΣ

Εκεί, που τελειώνει η θάλασσα, αρχίζει το μίσος.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΤΙΜΗ

Την ποίηση και την επανάσταση,
για να τις καταλάβεις,
πρέπει να τις πληρώσεις ακριβά.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΖΗΤΩ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ

βλέποντας
το τέλος
πριν απ την αρχή
χάνει το νόημα
η πίστη
..
ίσως
όλα έγιναν
για να δώσουν
ένα παράδειγμα
..
μια πληγή
που θα τελειώσει
την πτώση των ανθρώπων
..
κράνη και κρανία
τρυπημένα
από σφαίρες
..
κράνη και κρανία
τρυπημένα
από ειδήσεις και κείμενα
..
ζητώ την άδεια
να διορθώνω
τις ειδήσεις και τα κείμενα
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΑ "ΦΛΕΡΤ"

γράφοντας αργά
μελετώντας δυο γυναικείες γάμπες
απασφαλίζω
το μαύρο τυφέκιο
των πονηρών σκέψεων
..
θα βρέξει
θα βρέξει ήλιο
..
και αν οι άνεμοι των πολέμων
συγκλίνουν
σε σημεία θανάτων
η γυναικεία ομορφιά
ανοίγει
νέους δρόμους
..
ναι
κάθε γυναίκα είναι όμορφη
..
αυτό είναι ελπίδα
..
στην Κόκκινη Πλατεία
στο Λευκό Πύργο
στο γήπεδο "Νουέβο Κάμπο"
ξεκινά
μια νέα μάχη
..
ένα "φλερτ"
..
ποιητής και αναγνώστρια
αναγνώστρια και ποιητής
..
κάθε μέρα
οδηγώντας
προς την ποίηση
τρακάρω
με αμέτρητα "φλερτ" της σκέψης
..
έτσι
γίνομαι μόνιμα..."τραυματίας"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΝΑΝΤΙΑ

ο δροσερός αέρας
του πρωινού
είναι
μια από τις σταθερές
αξίες της ζωής
..
έτσι
ένα τέτοιο πρωινό
γεννήθηκαν
οι αισθήσεις
..
η πολυκοσμία  της πλατείας
με κάνει
να μοιάζω με μάζα
..
είμαι ο εαυτός μου
..
και η Νάντια είναι έρωτας
δροσερός αέρας
και ποίηση
..
η Νάντια
ένα θέμα
μοναχικής σκέψης
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΟ ΝΕΟ ΦΩΣ

Κουρελιάστηκε η φωνή των αρχοντοποιητών...

Ταπεινωμένη, αδιάφορη, είπε αμέσως: Ναι σε όλα!

..

Και επαναπαύτηκε,

Ψελλίζοντας, ωραία λόγια, "νεκρών ποιητών".

..

Μάγκες!!!

Η ποίηση, ζει.

..

Μάγκες!!!

Η ποίηση, ανατρέπει.

..

Μάγκες!!!

Η ποίηση ξεπερνά..." το σεις και το σας".

..

Τελειώσατε...

Και καληνύχτα!

..

Το αίμα των ανθρώπων,

Που έθρεψε "συμβιβασμένους ποιητές"

Τέλειωσε...

..

Άναψα, το νέο φως!!!

Μαζί μου κι άλλοι...

..

Εμείς θα σας μάθουμε να τραγουδάτε!!!

Καιρός για νέους ήλιους,

Καιρός για νέα καλοκαίρια!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ