Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

ΔΔΔΔΔ

Οι πιο πολλοί πραγματικοί ποιητές (και πάρα πολλοί συγγραφείς) , βιώνουμε ή βίωσαν αυτή τη ζωή με διαφορετικούς τρόπους από τους υπόλοιπος ανθρώπους, προσπαθώντας κυρίως να την εξηγήσουμε. Πολλοί ποιητές έχουν εξοριστεί, άλλοι έχουν εκτελεστεί, άλλοι επέλεξαν την αυτοεξορία και κάποιοι έγιναν διάσημοι αυτόχειρες. Πάντως όλοι τους, ο κάθε ένας με τον τρόπο του όταν η κοινωνίες στις οποίες ζούσαν όδηγούνταν στην παρακμή, μίλησαν. Κανένας δεν σώπασε...ακόμη και αν έπρεπε να κάνουν κριτική σε καθεστώτα, που πριν τα πίστευαν...Εδώ είμαστε λοιπόν...Σήμερα μιλάμε...ναι μιλάμε ο καθένας με τον τρόπο του... Προσέξτε όμως...Οι πραγματικοί ποιητές (και συγγραφείς)... Είναι η ώρα που το γνήσιο θα δείξει την αξία του.Οι απόντες όλοι λίγο πολύ ξέρουμε πως σε κάποιο κλαδάκι του συστήματος ακουμπάνε. Μέχρι πριν λίγο καιρό, σχολίαζαν πολλοί φίλοι και λέγαν να ο ποιητής του έρωτα κτλ...Οκ ωραία και άγια η ερωτική ποίηση... Και κάθε μέρα διαβάζω μύρια ερωτικά ποιήματα, πολλά από αυτά, τα έχω γράψει εγώ ο ίδιος. Οκ και πάλι...Μα ακόμη και μέσα σε μια ψυχική αυτοεξορία που έχω επιλέξει να ζω, η επαφή μου με την κοινωνία, είναι άμεση... Και η κοινωνία μας αυτή, βαδίζει σιγά σιγά ,σε ένα χειμώνα, σε ένα μοντέρνο μεσαίωνα. Λοιπόν ο λόγος μου είναι εδώ και λέει όχι στις ολοκληρωτικές λύσεις και στην εκτροπή, που επιβάλλεται χωρίς διάλογο... Πρώτα λοιπόν η ποίση πρέπει να μπει μπροστά στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά του αύριο και μετά θα υμνήσουμε και την αρετή του έρωτα και της αναζητήσεις μας για την μεταθανάτιο ζωή. Ποιήματα γράφω και για αυτά τα πράγματα, αλλά με μέτρο και όταν κάτι γίνεται με μέτρο, αποκτά μεγαλύτερη αξία.
Α.Β.

ΠΕΡΙ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ

λόγια υπαρχόντων ή μη όντων
εντός νοσοκομειακού θαλάμου
...
(άραγε ζω;)
...
(πως να ναι ο χρόνος
μετά θάνατον;)
...
Από πάνω μου
βλέπω
πολλά κεφάλια
...
κεφάλια και κεφάλαια
...
όταν  κλείνει ένα κεφάλαιο
πέφτουν πολλά κεφάλια
...
(ποιος από τους νεκρούς
σκέφτεται
για των ζωντανών
τα κεφάλια;)
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΟΧΙ

όσο ο καιρός περνά
οι παρελθοντικοί εφιάλτες
χάνουν τις τρομακτικές όψεις
των πρώτων χρόνων
...
τελικά
θες δεν θες
μαθαίνεις να λες το
"όχι"
...
μεγάλη ανακάλυψη
το "όχι"
...
"ξαναβλέποντας
τα όνειρα του τρόμου
εθίζεσαι
στην απόρριψη τους"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

Ο νικητής τα παίρνει όλα!
Μια από τις ατάκες, που όρισε τον προηγούμενου αιώνα.
Δίκαια ατάκα!
Η αναρχία των νικητών ή η αναρχία μιας πλειοψηφίας, που είναι συνήθως  προσωρινή κάθε φορά, έρχεται να επιβάλει την κυριαρχία της.
Κλείνω την ΕΡΤ λέει ο ένας.
Διαγράφω απεργοσπάστες, λέει ο άλλος...
Οι δυο πράξεις δεν έχουν σαφώς το ίδιο βάρος...
Δείχνουν όμως έναν αυταρχισμό ανάκατο και άναρχο.
Άναρχο, γιατί και οι απεργοσπάστες δημοσιογράφοι, είναι γνωστοί και όχι από τους πενιχρά αμειβόμενους...ίσως και κάθετοι υπηρέτες και ηχεία του συστήματος, που πιο παλιά από την κακή ΕΡΤ, είχανε φάει μπόλικο επιχρυσωμένο παντεσπάνι.
Για ποιον να πρωτοκλάψω ...Με ποιον να πρωτογελάσω...
Ανακύκλωση παντού.
Πλέον ο τόπος μπαίνει σε μια κατάσταση πραγματικής αναρχίας, με πρώτο αναρχικό, το ίδιο το κράτος και τους διαπλεκόμενους με αυτό φεουδάρχες.
Δεν κλαίω λοιπόν για κανένα.
Στην Ελλάδα, το ο νικητής τα παίρνει όλα, έχει γίνει νόμος, στο ιμπέριουμ του καθενός, φέρνοντας μαζί και χυδαιότητα και φασισμό.
ΑΠΟΣΤΟΛΣΟ ΒΕΡΓΙΝΗΣ