ΜΈΛΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

ΜΈΛΟΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Ο φρουρός της μέγιστης πίστης...αλλά και εκδικητής ....
Στο όνομα της κλεμμένης φωτιάς....
Που μας έσωσε απ του χειμώνα το κρύο....
Μύρισε θυσία στο όνομα ελπίδας ...
για κάποια ανατολή ....κάπου κάτω από σπασμένο πλακάκι...
Δρόμου...μπάνιου;...
Ποιός ξέρει....
Έκανε τσιγάρο κι έκαμε μια βόλτα γύρω από τη σκοπιά του...
Και είδε την τρύπια σημαία να κυματίζει στον κρύο ρεύμα αέρα...
Για μια πίστη και μια σημαία τρύπια και πέντε φράγκα στην τσέπη...
μισεί και εκδικείται ...κάθε ύποπτο ...που είναι άνθρωπος...
Ο ίδιος όμως είναι τι;
Είναι το νερό από τυφλό τσουνάμι...
Είναι χαλάζι σε μέγεθος καρπουζιού...
Είναι τυφλός ανεμοστρόβιλος ...
Μιας φυσικής καταστροφής μέλος....
Απλό και άγνωστο...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ-ΥΠΝΟΣ

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ-ΥΠΝΟΣ
Αμπελώνας δίπλα στο ποτάμι...
Μετά τον τρύγο....
Κατάσταση ομορφιάς της παρακμής...
Τα κόκκινα φύλλα θυμίζουν το ένδοξο παρελθόν...
Πριν κιτρινίσουν ....
Πριν την πτώση...
Και μείνουν άδεια τα κούτσουρα σε μαύρο -σταχτί χώμα...
Σπίτι...νύχτα...
Στις τελευταίες ώρες....
Στο σκοτάδι που τρέχει μέσα από τις άδειες ώρες....
Οσμή καμένου λυχναριού....
κυριαρχεί στον αέρα...
Το τζίνι χάθηκε...μαζί και οι ευχές του...
Δεν ξεχνάω τη φωνή που μου φωνάζει έλα...
Μέσα στην ανατολή του μωβ πένθιμου τοπίου....
Χωρίς ήλιο και κίτρινο φως...
Γυρίζω τον διακόπτη...
Καληνύχτα...
Ύπνος....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ