ΕΠΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ

Η μη κατανοητή ποίηση, είναι το καταφύγιο του ποιητή, σε στιγμές, που νοιώθει πόνο.
Αυτή είναι μόνο μια από τις τιμωρίες του Θεού, προς τους ανθρώπους.
Να μην καταλαβαίνουνε των ποιητών τα λόγια, ώστε οι καταστροφές που έρχονται, να τους βρίσκουνε πάντα καλά προετοιμασμένους.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΝΑΖΗΤΏΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΑΛΗΝΗ

Η ώρα της κουράς του μοναχού, δεν είχε ακόμη φτάσει.
Οι εξετάσεις πάνω σε θέματα, που υπαγόρευε ο πειρασμός, του είχαν γίνει εθισμός.
Μέχρι τότε, την λύση έβρισκε ή στην άρνηση ή στην τύχη.
Ίσως σε δέκα χρόνια να βρει την απόλυτη γαλήνη, που αναζητά μες τους ανθρώπους.
Αν δεν την βρει ως τότε, μετά τον λόγο έχει ο Θεός.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΠΡΟΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΑΔΙΚΙΑ

Φεύγοντας εκείνη, ο απογοητευμένος πρίγκιπας, κατάλαβε πως η αδικία
ήταν ίσως το πρώτο πράγμα, που έφτιαξε ο Θεός.
Όχι, δεν ήταν η αδικία το πρώτο χτίσμα του Θεού.
Προϋπήρχε του Θεού η αδικία...
ΑΠΟΣΤΟΛΣΟ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΙΡΩΝΕΙΑ

Αυτός που γνώριζε την ύπαρξη μιας μέρας άλλης,
ζωγράφισε στο πρόσωπο του, ένα χαμόγελο.
Και βγήκε στο σεργιάνι, για να δείξει σε όλους,
αθάνατος πως ήταν.
Τότε, το ασημένιο βέλος της Θεάς, τον τρύπησε
στο πιο αδύνατο σημείο του και έπεσε νεκρός.
Μα στο πρόσωπο του, η ζωγραφιά από το
ψεύτικο χαμόγελο, υπήρχε ακόμη.
Ειρωνεία...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΣΦΡΑΓΙΖΕΤΑΙ

Ο πραγματικός ο έρωτας για μια γυναίκα,
συνεχίζει την ζωή του
και μετά την τελική του απόρριψη.
Ή αγαπάς ή όχι.
Η γνησιότητα του έρωτα, σφραγίζεται με μοναξιά.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΝΕΡΑΙΔΕΣ

μια μικρή νεράιδα

ταξιδεύει

δίπλα σε ωραία παραλία

μέσα σε παιδικό

πανώριο καροτσάκι

που το σέρνουν

οι γονείς της

...

βλέποντας τους ο ποιητής

αφιερώνει

των ονείρων του την ποίηση

σε όλες 

τις μικρές νεράιδες του κόσμου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΜΙΑ ΖΩΗ ...ΑΛΛΟΥ

Υπάκουος μέχρι θανάτου στις αρχές του.
Ανυπάκουος πάντοτε στα λόγια
του φεουδάρχη, του χαλίφη, του πασά.
Το πέρασμα μέσα από δρόμους μαρτυρίων, δεδομένο.
Και οι άνθρωποι με τα μάτια όλο μίσος, να ναι δήμιοι...
Εχθροί - εχθροί...
Φίλοι - εχθροί...
Αυτός εδώ ο Ιούδας, κλείνει πάντα το μάτι,
στην προσωρινή αξία της ευκολίας.
Αυτός είναι ο νέος μας κόσμος.
Ο ίδιος με τον παλαιό.
Αλλάζουν μόνο τα ονόματα των αυτοκρατόρων
και το imperium του καθενός.
Ο μόνος στόχος της ζωής μας τελικά,
μια ζωή "άλλη"...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΡΘΟΥΝ

Όρισε ο Θεός μια πορεία ή μια αφιέρωση στον κόσμο.

Και η φωνή του, ακούστηκε μέσα στη νύχτα,

καλώντας με να πάρω μέρος στον αγώνα της δικαίωσης

ανθρώπων ίσων.

Στην κοινωνία των ανθρώπων της ισότητας, 

ο χρυσός δεν έχει ουδεμιά αξία.

Στις μέρες που θα ρθουν, ο πειρασμός

δεν θα ναι μόνο ένας 

και πρέπει όλοι οι ακόλουθοι ν΄ αντέξουν.

Γιατί η διάδοση ενός δικτύου άμυνας,

από τους πειρασμούς 

του καταστήματος του φεουδάρχη,

ζητά ανθρώπους με ακέραιες ψυχές,

που θα κρατήσουν δυνατά

τα κλειδιά μιας γενιάς

που θα διδάσκει λόγους νέους.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΜΟΝΟΜΑΧΟΙ

Όταν έφυγα από την πρώτη μέρα της δημιουργίας,
εμπρός μου ανοίγονταν ένα πεδίο δράσης
για τυφλούς μονομάχους.
...
Η πυγμή, πλέον δεν είχε ρόλο
και τα περίστροφα, ήτανε πια ξεπερασμένα.
...
Οι μονομάχοι πλέον, βάσταγαν στο νου τους,
τους στοχασμούς της βίας.
...
Είχε σημάνει η ώρα, που η απουσία
θα σήμαινε επιβίωση.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Κοιτάζω τον τάφο ενός Φαραώ απέναντι μου.
Γύρω έρημος...
...
Μετά από κάθε καταστροφή, το αποτέλεσμα
είναι πάντοτε μια έρημος.
...
Και τότε δίπλα μου, ξεκίνησε μια μάχη.
Μια μάχη για το μέλλον,
όταν η έρημος,
έρημος πια δεν θα ναι...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Λίγο πριν την έναρξη της νύχτας,
η ψυχή του, ταξίδεψε
προς τον αστερισμό των διδύμων.
...
Η λύση, δεν είναι πάντα μια εμμονή,
σε μέρες, που προ πολλού περάσαν.
...
Εμπρός υπάρχει πάντα
ένα νέο καλοκαίρι ομορφιάς.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ

Ποτέ δεν θα μάθω αν μ΄αγαπούσε.
...
Μετά από μια στείρα αποχώρηση,
μείνανε μόνο ένα ποίημα και ένα όνειρο.
...
Η πραγματικότητα, προσγειώνει το συναίσθημα,
σε καθημερινές συνήθειες ρουτίνας.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ