ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ Σ ΑΓΑΠΩ

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ Σ ΑΓΑΠΩ

Άγνωστο σαγαπώ...γραμμένο σε τοίχο....γραμμένο σε λάσπη...

Βαμμένο με δάκρυ και μέλι...

Άγνωστη γυναίκα...Ιφιγένεια ή Αριάδνη....

Άγνωστο φιλί...βαθύ σαν φαράγγι ...πλατύ σαν τη θάλασσα...

Με γεύση του καλοκαιριού και της φοινικιάς το μήλο...

Άγνωστο αρωματισμένο σώμα ...γυμνό πάνω σε παλιό ανάκλιντρο...

Στην αναζήτηση του ονείρου...και του αναστημένου ,ατμοσφαιρικού έρωτα....

Μηροί  σαν σκαλιστά ,κρυστάλλινα ποτήρια ...
Χείλη σαν βύσσινο γλυκό...
Μάτια σα νυχτερινά λυχνάρια....
Άγνωστο σαγαπώ...γραμμένο σε τοίχο....γραμμένο σε λάσπη...

Βαμμένο με δάκρυ και μέλι...

Άγνωστη γυναίκα...Ιφιγένεια ή Αριάδνη....

Άγνωστο φιλί...βαθύ σαν φαράγγι ...πλατύ σαν τη θάλασσα...

Με γεύση του καλοκαιριού και της φοινικιάς το μήλο...

Άγνωστο αρωματισμένο σώμα ...γυμνό πάνω σε παλιό ανάκλιντρο...

Στην αναζήτηση του ονείρου...και του αναστημένου ,ατμοσφαιρικού έρωτα....

Μηροί  σαν σκαλιστά ,κρυστάλλινα ποτήρια ...
Χείλη σαν βύσσινο γλυκό...
Μάτια σαν νυχτερινά λυχνάρια....

Εσύ...μια...νέα...μιά όμορφη...
Άγνωστη επισκέπτρια  της νύχτας μου....
Άγνωστη μου αγαπημένη...

Πάντα θα σε ψάχνω...και πάντα θα έρχεσαι ..

Σαν όνειρο και σαν κύμα δροσιάς ....

Σαν φως στις μαύρες μελαγχολικές μου νύχτες...

Στις κενές ώρες ....

Στο χρόνο της αιώνιας αναμονής...

Στα πνεύματα που αγαπούν και ερωτεύονται...

Στην απόσταση που υπάρχει....ή που δεν υπάρχει...

Στο αγνωστο ...και στην άγνωστη...αλλά μεγάλη αγάπη...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΨΕΥΤΙΚΟ

ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΨΕΥΤΙΚΟ
Εκεί που τα φώτα της πόλης χάθηκαν  στην ομίχλη...
τα πουλιά σιώπησαν ...
Κοντά στην βοή ,κοντά στην ήμερη μέρα,κοντά στο άγνωστο...
Καμπάνες και κόρνες από άσκοπα θύματα από γυμνές νάρκες...
Γέρασε ο μύθος...
Γέμισε ο μύλος...
Και σκόρπισε το μελάνωμα ...
Πότε στην ανατολή ,πότε στο νότο....
Από εκει που γύρισαν τα παιδιά της άγκυρας...
 του μεγάλου καραβιού...
Μαζί με το άγιο φως  της βαθιάς νύχτας....
Μαζί με το κρέας της θυσίας ....
Απουσία μου κι απουσία  σου...
Όταν οι σφυρίχτρες ήχησαν ....
τον ήχο του τέλους του κόσμου....
Στην οδό της κίνησης αυτοκινήτων ...
άγνωστοι όλοι ...ξεχάσαμε ...ποιοι είμαστε...
Και ζούμε την φωτιά ολοσχερούς καταστροφής...
Αποκάλυψη εμπρός σε μάτια που κοιτάζουν με απορία....
Μάτια που ψάχνουν ταξίδι ....
σε κάμπο κάτω από γκρίζα σύννεφα...
κάτω από ψημένο ουρανό ....
στον αέρα της κολασμένης ζεστής ώρας....
Απόγευμα ψεύτικο....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ