ΑΓΙΟΣ

ΑΓΙΟΣ
Άγιος-άγιος...της παρακμής του σήμερα...
Δόξα-δοξα...στην πυρκαγιά του Νέρωνα...
Κίνηση-κίνηση..των αστεριών και των τροχών...
Νίκη-νίκη...μέχρι την αυριανή ήττα ....
Σιωπή -σιωπή...της φωνής  της  γριάς σοπράνου...
Ζήτω-ζήτω ...ο αυριανός τελευταίος στην ουρά...
Θαύμα-θαύμα ...ταχυδακτυλουργού στο κέντρο της τέντας του μαύρου τσίρκο..
Πίκρα εκ της αλαζονείας του ανθρώπου που νίκησε την απάτη των θεών...
Όταν τον είδε η μέρα και τον σημάδεψε  με το μαύρο της βέλος....
Κράτησε την αναπνοή του και έκλαψε...από συγκίνηση και φόβο....
Δεν ήταν παρά η επόμενη κίτρινη φωνή που φώναξε...Βοήθεια...
Μα οι σκιές έμειναν ακίνητες ...
Και το βέλος τον διαπέρασε...
Ένας ακόμη Άγιος ,εντός μιας κοινωνίας κενής και πρόστυχης...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ

ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ
Βρέθηκες στα μπλε κύματα...
Ξαπλωμένος απέναντι από την λευκασμένη της ακτής την άκρη...
Άνοιξη στο άπειρο της πλαστικής ανάστασης...
Ποιότητα κοινού σε αρένα όπερας...
Αύρα της νιότης που αναζωογονεί τη μέρα του αύριο...
Κλείνεις τα μάτια σου μα το τέλος δεν έρχεται...
Αναζητάς φαντάσματα και ξωτικά από τρελά παραμύθια...
Είναι το ειρωνικό χαμόγελο του Αυγούστου την ώρα που φεύγει...
Και εκει περιμένει η τύχη...
Ουδείς ξέρει τις σκέψεις της για το αύριο...
Ατομικά και μαζικά...
Κάνουμε αντίσταση απέναντι της...
Μάχες ενάντια στα ενάντια θέλω της...
Ατέρμονη και συνεχής...
Μέχρι η ροζ θάλασσα να μας εκβράσει...
Στο άγνωστο παρθένο νησι...
Με την πέτρα του φιδιού και το δέντρο του φοίνικα..
Στη δύση του θερμού σύννεφου ...
Στην ώρα της ανάπαυσης...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ