Η φωνή ενός στείρου απογεύματος,
κηρύσσει την αξία της απόστασης των αγγέλων,
από της φωτιάς τα αντικείμενα.
...
"Δεν έχω ηλικία, μα χρέος μου η διαδήλωση,
μα χρέος μου ο χορός της άνοιξης."
...
Έχει πολύ ομορφιά κρυμμένη μέσα του ο κόσμος, μα την κρύβει.
Δουλειά του ποιητή, η αποκάλυψη.
...
Χωρίς να καταλάβω τις αιτίες μιας αρχής,
προσπάθησα να εξηγήσω μια πορεία προς ένα τέλος, λάθος!
Το τέλος κρύβεται πάντα στην πρώτη ημέρα της δημιουργίας.
Όλα τα άλλα είναι απλά μια πλοκή.
...
Το καλοκαίρι, η ζωή είναι μια βόλτα.
Τον χειμώνα είναι η αναμμένη φωτιά στο τζάκι.
Φθινόπωρο και άνοιξη, ειν΄ αναμονές νοσοκομείων
ή περάσματα μες από δύσκολα και λασπωμένα μονοπάτια.
Εποχές βροχών, εποχές δακρύων, επαναστατημένες εποχές.
...
Με τρόπο επιβλητικό, δηλώνω την λατρεία μου, προς την Αγία Μαρίνα,
στο μοναχικό της εκκλησάκι, μες τα πλατάνια και στους αμπελώνες.
Ζω για το καλοκαίρι.
Το καλοκαίρι ζει για να θριαμβεύει.
Και τέλος, τις Άγιες Μορφές, τις μαζεύει με το κύμα της,
η κόκκινη η θάλασσα της δύσης.
...
Για να γνωρίσω το σύμπαν, αρκέστηκα
σ΄ ένα Ευαγγέλιο και ένα μανιφέστο.
Όλα τα άλλα, τα παρέδωσα σε γυναικεία χέρια.
Όλα τα άλλα, ταξίδεψαν ανάμεσα σε γυναικεία πόδια, με γεύση από αλάτι.
...
Μίλησε ο δημιουργός με την μορφή του έργου του.
Δεν του έδωσε ποτέ πνοή, μόνο του είπε λόγια.
Και του έδειξε την εικόνα, που έδειχνε ένα ακρωτήριο, ένα βουνό και ένα κάμπο.
"Όλα εις σάρκαν μία", αναφώνησε...και έγιναν η ποίηση, η ζωγραφική, η μουσική
και όλες οι άλλες τέχνες των δειλινών του Αυγούστου.
...
"Χαρίζω τα μάτια μου στους ανθρώπους
και αμείβομαι με κομπολόγια από πατουλιάς αγκάθια.
Το αίμα και του δειλινό, απαιτούν
το χρώμα να είναι πάντα κόκκινο."
...
Ένας ύπνος ενός στρατιώτη μέσα σε σκηνή, ανάμεσα σε δυο σετ από ασκήσεις ακριβείας.
Ένας ύπνος μιας πόρνης, μετά απ την ταπείνωση του σεξ με βίαιους ανθρώπους.
Ο πόλεμος, είναι εκπόρνευση της σκέψης.
Η βία είναι ακύρωση της σημασίας ενός έρωτα ή μιας ονείρου πράξης.
Ευτυχώς πέρασε από αυτή την Γη η Παναγία!
...
"Άγιες πράξεις, που πρέπει να γυρίσουν στην αξία του πρωτογενούς.
Άγιες σκέψεις , σε πονηρό περιτύλιγμα. Ναι! Για πράξεις έρωτα μιλώ!"
...
Μίλησαν τα κομμένα κυπαρίσσια, διάβασαν την τελευταία την ελπίδα του καημού,
Δημιούργησαν άσματα διθυραμβικά και όμορφα.
Και από κάτω οι νεκροί, όλα να μας ζητούν αθανασία.
Οι μοιρολογήτρες πια τραγουδούν ρυθμούς μοντέρνους.
...
Φύλλα πράσινα, θάλασσα χρυσάφι, ήλιος κόκκινος και άνεμος όλο δροσιά.
Τι άλλο να ζητήσει πια κανείς, για να χαρεί το θείο της ζωής το χάρισμα.
...
"Σχηματίζω με λέξεις το πλέγμα της αισιόδοξης πλευράς του κόσμου, ανασυνθέτοντας
τις άσχημες ημέρες από το παρελθόν. Έπειτα ζωγραφίζω τις λέξεις "ΔΕΛΦΙΝΙ", "ΓΥΝΑΙΚΑ", "ΑΕΤΟΣ". Όποιος έλαβε την ευλογία του καλοκαιριού, μόνο αυτός θα καταλάβει!"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
