Ο ΧΡΟΝΟΣ

Ο ΧΡΟΝΟΣ
Ώρες...λεπτά και δεύτερα....
στη σήμανση προορισμών....
και μικρών θαυμάτων...
Σημεία χρόνου...
Εκκίνησης ...ροής....τερματισμού...
Πιθανά...τα αύριο και σίγουρα τα χθες...
Μόνο τα σήμερα μοιάζουν...
Πότε γαλάζια σαν τη θάλασσα....
Πότε κίτρινα σαν την ομίχλη...
και πότε μαύρα σαν τη νύχτα...
Και το τέλος...
προσωρινό ή οριστικό...
που δεν είναι τέλος...μα...ένα ψέμα...
που κρύβει αγωνία  και θάνατο...
Μα πίσω μια νέα αρχή ξημερώνει...
Ξεκίνα με χαρά και με γέλιο...
και έτσι να τελειώσεις...
Και ψάξε...και πάρε τα καλύτερα...
και φύλαξε τα...
και κάνε τα όπλα σου...
Φοβίζει ο χρόνος και βάζει όρια...
Σαν δεσμοφύλακας και σαν δικτάτορας ...
Σπάσε τα δεσμά ...
και δάμασε το χρόνο...
και βάψε την ψυχή σου λευκή...
σαν άλογο που τρέχει στο λιβάδι...
λεύτερο....αγέρωχο ...και δυνατό...
Γιατί ο δυνάστης χρόνος τότε θα σπάσει...
Και οι κρυφές αρετές θα αλείψουν ...
με μέλι το ψωμί της γλυκιάς μελωδίας...
Για να χορέψουμε όλοι μαζί....
τρελό χορό...δημιουργίας...
Τότε που το γέλιο θα ανανεώνεται...
σαν την φύση του Πάσχα....
Άγιος θα γίνει τότε ο άνθρωπος...
αυτός ο ταπεινός,ο λίγος,ο φοβισμένος...
Αναστημένος πια και ζωντανός...
Αθάνατος ...ναι αθάνατος....
Και τα ρολόγια του χρόνου ...
να τα...μπροστά μας...
να δείχνουν μνήμες του χθες...
σημερινά έργα...
και τους θριάμβους ...
της επόμενης ολόλαμπρης ...
από τον ήλιο μέρας...
Που ζήσαμε ζούμε και θα ζήσουμε...
Συνεχώς...
Εδώ ή εκεί....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ