Αδιέξοδο...ένας τοίχος...κάθε μέρα...κάθε στιγμή...
Καρέκλες ...και βολεμένα οπίσθια,σου κουνούν το δάκτυλο, πότε απειλητικά, πότε ειρωνικά, πότε επιδεικτικά ...
Ποιος να σε καταλάβει;
Οι πρόγονοι...νεκροί...
Οι φίλοι....πριβλήματα...
Οι πολιτικοί...ριψάσπιδες όρνιθες ...
Ο λαός...ένα κουβάρι, μια μάζα...
Και τελικά λειτουργείς σαν άτομο...
Κλεισμένος στον υμένα σου...
Το ίδιο και όλοι οι συνταξιδιώτες σου...
Σκέφτομαι...
Αν γίνει η διάσπαση του ατόμου σου, τι θα συμβεί;
Αν γίνει η διάσπαση του ατόμου μου, τι θα συμβεί;
Αν γίνουν ομαδικές διασπάσεις, τι θα συμβεί;
Πτώματα θα γεμίσει η πατρίδα...
Σύγχρονη Χιροσίμα ...Χιροσίμα ψυχών...
Διασπασμένα άτομα...
Διασπασμένα πρόσωπα...
Μαμά μ΄ακούς;
Καλά που φύγατε με τον πατέρα...
Η πατρίδα μολύνθηκε...
Τα πιο σύγχρονα θανατικά, μας λιώνουν μέρα με τη μέρα...
Ζωγραφίζω κι εγώ τον ατομικό μου υμένα. γράφοντας στίχους, προβλέποντας χρόνους...ατομικής οργής...
Σαν άτομα γεννηθήκαμε, σαν άτομα θα χαθούμε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Καρέκλες ...και βολεμένα οπίσθια,σου κουνούν το δάκτυλο, πότε απειλητικά, πότε ειρωνικά, πότε επιδεικτικά ...
Ποιος να σε καταλάβει;
Οι πρόγονοι...νεκροί...
Οι φίλοι....πριβλήματα...
Οι πολιτικοί...ριψάσπιδες όρνιθες ...
Ο λαός...ένα κουβάρι, μια μάζα...
Και τελικά λειτουργείς σαν άτομο...
Κλεισμένος στον υμένα σου...
Το ίδιο και όλοι οι συνταξιδιώτες σου...
Σκέφτομαι...
Αν γίνει η διάσπαση του ατόμου σου, τι θα συμβεί;
Αν γίνει η διάσπαση του ατόμου μου, τι θα συμβεί;
Αν γίνουν ομαδικές διασπάσεις, τι θα συμβεί;
Πτώματα θα γεμίσει η πατρίδα...
Σύγχρονη Χιροσίμα ...Χιροσίμα ψυχών...
Διασπασμένα άτομα...
Διασπασμένα πρόσωπα...
Μαμά μ΄ακούς;
Καλά που φύγατε με τον πατέρα...
Η πατρίδα μολύνθηκε...
Τα πιο σύγχρονα θανατικά, μας λιώνουν μέρα με τη μέρα...
Ζωγραφίζω κι εγώ τον ατομικό μου υμένα. γράφοντας στίχους, προβλέποντας χρόνους...ατομικής οργής...
Σαν άτομα γεννηθήκαμε, σαν άτομα θα χαθούμε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ