(Β) ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ

Οι ύστεροι οι χρόνοι, ζητούν την ευκαιρία τους στην τύχη.
Να! Μια ευκαιρία! Να! Ακόμη μία!
Πίσω από κάθε ευκαιρία, κρύβεται ο χρόνος.
Πίσω από τον χρόνο, κρύβονται επιλογές.
Επιλογή μου, ο καθαρός αέρας.
Και προστάτης μου, το φως.
...
Δεν υπάρχει μέσα μου απόγνωση.
Οι ψεύτικες Ιέρειες, οι ψεύτικες πριγκίπισσες , έχουν κάνει ήδη τις επιλογές που πρέπει.
Χρήματα για τους ανθρώπους, δεν υπάρχουν.
Υπάρχουν μόνο άνθρωποι, που στο μυαλού τις φλέβες τους, κυλάει μόνο χρήμα...
Όχι εγώ...
...
Ρυθμίζεται η φλόγα της αγάπης;
Για κάποιους, ναι!
Για κάποιους λίγους, όχι!
Εποχή, που πρέπει να νικούν τα όχι!
Εποχή, που έχουν γίνει όλοι ειδικοί.
Γιαυτό όλοι οι δρόμοι, οδηγούν σε μια αμαρτία, αναγκαστική...
...
Τι είναι αμαρτία;
Είναι παράβαση ή είναι καθυστέρηση;
Ή είναι ανυπακοή; Προς τι...
Είναι ένα σημείο κόκκινο, που πρέπει να ξεπεραστεί, που πρέπει πίσω σου να μείνει.
...
Και ο ήλιος φωτίζει τις πορείες των πουλιών.
Και ό ήλιος συντροφεύει τις αυτόματες κινήσεις των αστεριών, στον ουρανό ενός ημισφαιρίου.
Στον ουρανό επάνω απ΄την γυναίκα...
Την Αριάδνη...
...
Επόμενες εποχές, χρόνοι επόμενοι και άνθρωποι επιεικώς να είναι ενοχλητικοί...
Τι κόσμος κι αυτός!
Την ανακάλυψη του νομισματόδεντρου, συνεχώς την ψάχνουν σχεδόν όλοι...
Ουδείς την ανακάλυψε...
Η φιλοσοφική η λίθος, δεν υπάρχει.
Μόνον οι λόγοι φιλοσόφων ειν ακόμη ζωντανοί.
Κανείς δεν τους ακούει!
Κανείς δεν θέλει να τους ακούει...
...
Δωρεάν δεν είναι καν ο πόνος, δεν είναι καν ο θάνατος.
Ίσως είναι μόνο η ελπίδα.
"Κάνε την ελπίδα πίστη, κάνε τον στόχο δύναμη. Και στόχευσε πιστεύοντας μια καρδιά, που υπάρχει στην ζωή μόνο για σένα."
...
Έπειτα έρχονται οι συλλογές.
Γραμματοσήμων, τηλεκαρτών και νομισμάτων...
Εγώ συλλέγω γνώση.
Εσύ συλλέγεις έρωτα.
Κάνουμε ανταλλαγή;
Η γνώση και έρωτας αξίζουνε πολλά, μα τώρα πια δεν είναι δωρεάν...
"Μάθε να χαρίζεις ότι αξίζει, σε ότι αξίζει!"
...
Μεγάλωσε ο κόσμος και  μίκρυναν οι άνθρωποι...
Μεγάλωσε η νύχτα, δεν βγήκε το φεγγάρι.
Έρημα τα ορεινά χωριά.
Μαζεύουν τον λαό τους, στις μέρες των πανηγυριών μονάχα...
Για να μείνει κάποια μνήμη, να θυμίζει κάποια ύπαρξη...
Αξίζει;
...
Και τώρα θυμήθηκα τα μαυσωλεία των ταριχευμένων ηγετών.
Τελικά ο κόσμος μεγαλώνει...και γερνάει...
...
Αρέσκομαι στην οπτική μιας Εθνικής οδού.
Ή στο μπαλκόνι μιας πολυκατοικίας, που βλέπει απέναντι του να γδύνεται η νεαρή φοιτήτρια.
Ο κόσμος γερνάει, η ομορφιά μένει στους νέους.
Και γράφεται σε τοίχους από ρημαγμένα κτίρια και σε ταράτσες, δίπλα σε δορυφορικές κεραίες...
...
Κάποιοι αυτό το είπαν άνοιξη.
Μετά το αντικατέστησαν με τον χειμώνα...
Μ΄ ένα χειμώνα άλλο...
Σε χώρες άλλες, που πολλοί τις λεν Αραβικές...
...
"Κάθε Αραβική άνοιξη και ο χειμώνας της!"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ