Παρασκευή 7 Σεπτεμβρίου 2012

ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ (ΔΥΤΙΚΑ ΣΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ)

ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ
(ΔΥΤΙΚΑ ΣΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ)
Ρέκβιεμ για ανατολή και δύση...
Για τις ψυχές που πήρε ο θεός...
μεταμορφωμένος σε  ύφαλο...
που τον λένε πόλεμο...
Δυτικά της Σμύρνης...
στο ίδιο δρομολόγιο ...
όπως και τότε εκείνοι...
Τώρα είναι όλοι μαζί...
κάπου...
Τι κι αν έχουν άλλο χρώμα ...
Τι κι αν δεν μιλούν την ίδια γλώσσα...
Στο θάνατο είναι αδέλφια...
Στη ζωή;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΨΥΧΕΣ-ΑΡΙΘΜΟΙ

ΨΥΧΕΣ-ΑΡΙΘΜΟΙ
Αριθμός....
Κι άλλος ένας....
Κι άλλος....
Όλοι...
Σε όλα....
Στη γραμμή....
Στον πόλεμο,στον έρωτα...
Ποιόν έρωτα;
Των αριθμών;
Ή των ανθρώπων-αριθμών....
Ένα απέραντο στρατόπεδο ο κόσμος...
Που μας το δείχνουν για καλό...
Μόνο οι πεταλούδες είναι ελεύθερες....
Άραγε είναι;
Και ο αφέντης μας ποιός είναι;
Τι είναι;
Στρατηγός;
Ποιός απ όλους;
Είναι πολλοί κι αυτοί....
Ζούν την αυταπάτη της δήθεν εξουσίας τους...
Αριθμοί κι αυτοί...
Όλοι αριθμοί...
Μόνον οι ψυχές ειν αχαλίνωτες...
Ξεπερνούν την σειρά της επιβολής...
Και ταξιδεύουν όπου θέλουν...
Όποια ώρα-στιγμή...
Δίνουν ορμή στα όνειρα...
στο βάθος της χαράς....
Αν θριάμβευαν οι ψυχές...κάποτε....
Τότε;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΦΙΑΛΤΗΣ Ή ΟΧΙ;

ΕΦΙΑΛΤΗΣ Ή ΟΧΙ
Εφιάλτης ή όχι...
Δέν θυμάσαι...
Το μόνο σίγουρο είναι,
πως ξύπνησες αναστατωμένος...
Ιδρωμένος με ταραχή....
Είναι ο θάνατος;
Μα από τώρα θάνατος;
Είναι νωρίς....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ
Έρημοι δρόμοι....
Αργία....
Και η βροχή ξεκίνησε...
Το χώμα μύρισε απ την εκτόνωση των αρωμάτων του χώματος...
Απόκοσμη ομορφιά ηρεμίας...
σαν βιβλικό όραμα ....
Που μόνο η καιόμενη βάτος λείπει....
Μας την κλέψαν;
Μας την έκρυψε ο Θεός;
Μήπως πήγε βόλτα;
Ποιός ξέρει;
Μα στον ηλεκτρονικό αιώνα...
θα μας επιστρέψει σαν φλασάκι ...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΥΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ

ΔΥΟ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ
Σαντιγύ από αίμα ζήτησες να βάλουν στον καφέ σου...
Κυνηγός κεφαλών για χρόνια στη βάση του κέρδους...
Δεν πίστεψες σε τίποτε,παρά μόνο...στην ζωή ,
από τους θανάτους άλλων....
Σκότωσες πολλούς,το συνήθισες ....
Και το αίμα το βλέπεις πια σαν νάναι μαρμελάδα...
Μέχρι την ώρα που θα δεις τον κυνηγό ,
του δικού σου κεφαλιού....
Για δυο δευτερόλεπτα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΛΠΙΔΑ

ΕΛΠΙΔΑ
Σε μαύρο λαμέ υφάσματος κέντημα...
Κέντησαν το γέλιο....
Με άσπρο νήμα..
Για να ξεχωρίζει...
Σκέψου...
Σε μια απέραντη μαύρη επιφάνεια...
Ένα λευκό σημαδάκι...
Η ελπίδα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ