ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗ ΧΑΡΗ

ΣΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΗ ΧΑΡΗ
Κι αν το φεγγάρι σε φίλησε ,σου έδωσε το άρωμα του και την γλυκιά του λάμψη.
Πανέμορφη μου αγάπη απο το χέρι σε πήρε  και σε έφερε κοντά μου...
Γδύθηκες από τα ρούχα σου και φόρεσες τις λαμπερές του ανταύγειες ....
Και με ένα χάδι σε έσμπροξε στην αγκαλιά μου....
Μας χαμογέλασε  γλυκά....νύχτα με έρωτα ...ρυθμός και σκιές ...
Η μικρή λάμψη του ουρανού....σύντροφος στο ταξίδι μας...
και ένα αιώνιο φιλί....στου φεγγαριού τη χάρη....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΡΑΓΙΚΕ ΛΟΓΟΚΡΙΤΗ

ΤΡΑΓΙΚΕ ΛΟΓΟΚΡΙΤΗ

Ντυμένος ανθρωπάκο με την στολή την είδες,...ο υπέρτατος εξουσιαστής...

Έτσι σου είπαν οι κόλακες ...μα...και οι βασανιστές...

Ναι αυτοί που βασανίζουν καθημερινά τον λόγο,την έκφραση,τις ιδέες...

Υπηρέτες συμφερόντων ...για μια οκά ψωμί...και τρεις σαρδέλες στο γιακά....

Είσαι ο μεγάλος τράγος της γιορτής του ελέγχου...και δίνεις πιστοποιητικά ...

Νομιμότητας... στα λόγια ....στα πιστεύω....στα μπορεί....

Ορίζεις ....το σωστό ...το λάθος....την ζωή ...το θάνατο.....

Εσύ διευθύνεις την ορχήστρα των γεγονότων..την αλήθεια και το ψέμα.....

Μέγας λογοκριτής των πάντων....

Μα...ένας απλός υπάλληλος ...με μια απατηλή εξουσία είσαι....

Ένα πιόνι απλό τραγικό και δύσμοιρο....με λίγη γνώση ....

Ανθρωπάκο ...δεν είσαι τίποτε....δεν υπάρχεις....

Ξεπερνιέσαι....κι ο λόγος θριαμβεύει ...η ομορφιά θαμπώνει....

Η άνοιξη θα έλθει  ,οι άνθρωποι θα βρούν χαμόγελο και πίστη....

Και συ....ανθρωπάκο σαν σκουλήκι θα σέρνεσαι στις υπόγειες στοές της Λίλιθ...

Γιατί;

Για μιά οκά ψωμί και τρεις σαρδέλες στο γιακά...

Ω τραγικέ λογοκριτή απόλαυσε τις δυο τελευταίες μέρες της εξουσίας σου....

Την τρίτη θα χαθείς......

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΕΛΕΓΚΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Μάλιστα διατάξτε λοχαγέ ,είπαν οι λέξεις στον ελεγκτή ποίησης ...
Και αλλάξαν σχήμα...
Ως αν Ρωμαικές λεγεώνες....
Κάναν το σχήμα της χελώνας,το σχήμα του τριγώνου...
Κάναν και άλλα σχήματα...
Πάντα με βήμα εν δυο...
Και ο λοχαγός ακίνητος ...
Κοιτάχτηκαν οι λέξεις...
Ήθελαν να μπουν στη σειρά και να γράψουν σαγαπώ...
Απαγορεύεται είπε ο λοχαγός ...δεν ταιριάζει η σειρά σας...
Επαναστάτησαν...
Λοχαγέ είσαι ανίκανος ...στην ομορφιά το κάλος στην αγάπη,
δεν μπαίνουν όροι ,παρά αέρας ελευθερίας...
Κύλησαν τα γράμματα και έγραψαν ένα γλυκό σαγαπώ...
Και το κορίτσι το διάβασε και δυο δάκρυα χαράς φύγαν απ τα μάτια της...
Και φίλησε το αγόρι....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ