ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ

ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ
Βαρέθηκα την ερημιά και έτρεξα στους δρόμους,
προσπέρασα περαστικούς και βρήκα αστυνόμους.

Τους έδειξα ταυτότητα, από στιγμή που πέρασε,
από την δόξα την παλιά, που την αγάπη γέρασε.

Δεν είδαν μες τα χρόνια μου την έρημη την πείρα,
το μόνο που θελήσανε, ήταν μια μόνο μπυρα.

Έβγαλα και τους κέρασα και ήπιαν στην υγειά μου,
στης αμαρτίες εκεινής που φυγε απο κοντά μου.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΜΑΣΚΑ

Φόρεσα μάσκα.
Την κοίταξα μέσα από μια μάσκα.
Εκείνη είδε μόνο την μάσκα.
...
Επιθυμώντας να της δείξω μια διαφορά,
της έδειξα το ψέμα.
Το ψέμα, που επιβάλλεται από τον άνθρωπο
με το σπασμένο μαντολίνο,
στον αντάρτη του χθες, στον έμπορο του αύριο.
...
Η δική μου η μάσκα όμως, έδειχνε
έναν άνθρωπο με δάκρυα στα μάτια.
Κοιτώντας την απέκτησα στην έκφραση μιας λύπης.
"Γιατί να βλέπω υποχρεωτικά την λύπη;", ρώτησε...
Και η μάσκα μου, συνέχισε να της δείχνει μόνο δάκρυα.
...
"Μην φοβάσαι την λύπη. Η ψεύτικη χαρά, μπορεί να σε σκοτώσει."
...
Στην αρχή, μέσα από την μάσκα έβλεπα μόνο τα δυο της μάτια.
Τάχτηκα να την ακολουθώ, να της μιλώ και να της γράφω.
Μια δύναμη με όρισε να γίνω σύμβουλος μυστικός της.
...
Σύνθετες καταστάσεις και η αγάπη να ειν ένα σχοινί ισορροπίας
και η αγάπη να είναι αόρατη αγκαλιά.
Αόρατη...κρυμμένη πίσω από μάσκα.
...
Την θυμάμαι, που μιλούσε με την μάσκα.
Δεν ήθελε να φτιάξει μια δικιά της.
Μετά έτρεχε γύρω από ένα στίβο, σε ένα στάδιο αδειανό.
...
"Εκεί που ηττούνται οι πρώτοι, νικάει η ποιότητα των δεύτερων."
...
Γνώριζα πως η δική μου η μάσκα, ήταν δεύτερη.
Η πρώτη, κρατούσε ήδη το πιστόλι.
Ο πυροβολισμός ήταν θέμα ελάχιστων στιγμών.
...
Τα μάτια της έπρεπε να κοιτάζουν την άλλη μάσκα
και εγώ να την κοιτάζω με τα μάτια της ψυχής,
έχοντας γίνει ένστικτο, έχοντας γίνει ιστορία.
...
"Μετά το τέλος της ιστορίας, δεν μένει κανείς πιστός,
στις Βασίλισσες που φεύγουν."
...
Μα η ψυχή μου έμεινε πιστή. Αόρατη και ανώνυμη.
Η πίστη όταν συναντά την πραγματικότητα,
χάνει μορφή και όνομα.
...
Κοίταζε στα δεξιά και έβλεπε μονάχα εφιάλτες.
Κοίταζε αριστερά και έβλεπε μονάχα τυχοδιώκτες.
...
" Κοίταξε εμπρός!
Και βάδισε πάνω στο τεντωμένο σου σχοινί,
σαν να ναι η πιο μεγάλη λεωφόρος", της φώναξα
...
Έβγαλε φτερά και πέταξε.
Έκανε μηδέν τις αποστάσεις.
Οι στροφές για τα πουλιά,
έχουν μηδενική αξία.
...
Έπιασε στο χέρι της την άμμο και το ποτάμι την αγκάλιασε.
Έκανε το δάσος καταφύγιο.
Έκανα την λατρεία της σκοπό.
Η νεκρή μου μάσκα, με τα κλαμένα μάτια,
έγινε σύμβολο αντίστασης της σκέψης.
...
"Κοίταξε τους ανθρώπους.
Πίσω από τις μάσκες που φορούν,
κρύβονται οι φρουροί σου."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΑΡΙΑΔΝΗ

Μέσα από τα χαλάσματα ενός αιώνα,
έβγαλε το χαμένο νήμα της ομορφιάς και της σοφίας του κόσμου.
και το άπλωσε στον ορίζοντα του τοπίου της πεδινής αταξίας.
...
Γνώριζε τον τρόπο, να βρίσκει τους χαμένους θησαυρούς,
μα επέμενε να ακούει μουσικές απ τον Μεσαίωνα.
...
Ντυμένη μ΄ένα τζιν πουκάμισο,
αναστάτωνε τα κορμιά των σταυροφόρων.
και τις καρδιές των μισθοφόρων έκαιγε.
...
"Μετά το τέλος των θεωριών, τον λόγο έχουν πάντα σκληρές ερωτικές σκηνές."
...
Έτρεχε πάντα πίσω από ένα νήμα, που ξετυλίγονταν,
πηγαίνοντας από αιώνα σε αιώνα,
πηγαίνοντας από εραστή σε εραστή.
Ο έρωτας, ενώνει τους αιώνες,
οι αιώνες συντρίβουν την αξία του σήμερα.
...
Ευτυχώς υπάρχει και ο χρόνος, που λέγεται αόριστος
και κάπου, κάποτε, θα την βρω ξανά και πάλι.
να κυνηγάει όνειρα, να φυτεύει μέσα στην μήτρα της,
ελπίδες βασιλιάδων και λόγια ποιητών
και να πουλιέται στην αγορά της ομορφιάς,
για ένα κουπόνι ονείρων, από το ράφι μιας κραυγής, που έφυγε
την στιγμή μιας γέννας.
...
"Η αναζήτηση ζητάει μια θυσία συνεχή, η εύρεση διαρκεί όσο η στιγμή της δόξας της."
...
Σήμερα είναι εδώ, εδώ θα είναι και αύριο.
Η γραφή αποκτά μια ξέχωρη αξία, μέσα σε χρόνους μοναξιάς.
Σύμβολο: Ένα νησί!
Εποχή: Χειμώνας!
Εκεί γνώρισα την Αριάδνη.
Εκεί γνώρισα την αναζήτηση.
...
"Συμβολίζοντας με πρόσωπα τα πρώτα συναισθήματα, κατέκτησα την κορυφή του Όρους του Έρωτα."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ