ΟΥΔΕΝ ΝΕΟΤΕΡΟΝ ΥΠΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΒΡΟΧΗ

Όταν η βροχή αποφασίσει το τραγούδι της να πει,
Είμαστε όλοι, εδώ κομμάτια από την ίδια μουσική.

Τι σημαίνει αγάπη, τι σημαίνει μοναξιά, μελαγχολία,
Είναι μηνύματα που έρχονται στεγνά, από την εσπερία.

Η νύχτα φτάνει εδώ νωρίς κι μέρα πάει να φύγει,
Δεσμώτης μόνος του ζητεί, κάτι για ν΄αποφύγει.

Γυναίκα που την  αρχοντιά, θυσίασες στην επιβίωση,
Και ψεύτικο έζησες τον έρωτα, με λάγνα αντιβίωση.

Σταγόνες είναι τα όργανα, οι κεραυνοί ΄ναι μουσικές,
Οι άνθρωποι ανασαίνοντας κάνουν τις ώρες μαγικές.

Μπροστά είναι το άσπρο φως. μετά ένας κρότος δυνατός,
Η αγκαλιά και οι καρδιές  είναι, ένας πόνος μυστικός.

Το μέλλον πάντα πίστευα, πως είναι ένα γραφτό μηδέν,
Σήμερα κάτω απ τη βροχή, καλοκαιριού νεότερον, ουδέν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ

Μέσα στα χρόνια, που κέρδισε
χορεύοντας στα ιερά
των ερώτων της ανατολής,
η ιστορία
γράφτηκε με το αίμα ανδρών,
που μονομάχησαν,
για το κέρδος της καρδιάς της.
...
Και τι δεν θα έδινα, να ήμουν πάλι νέος...
...
Και τι δεν θα έδινε, να ήταν πάλι νέα...
...
"Μην σπαταλάς τους χρόνους της νεότητας
η ιστορία, ποτέ δεν θα σου δώσει
δεύτερες ευκαιρίες".
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ

δεν βλέπω
την ηλικία μου
στον καθρέφτη
...
την νοιώθω
μέσα
στο μυαλό μου
που μου λέει συνεχώς
τη λέξη
"απαγορεύεται"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΠΕΡΙΟΔΕΥΟΝΤΑΣ

βλέποντας
τα μάτια μιας γυναίκας
περιοδεύω
στις σκέψεις του μυαλού της
...
έπειτα
μετρώ τα χρόνια
μιας διαφοράς
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ