ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Κολακεύοντας την Βασίλισσα, έγιναν γνωστοί.
Κολακεύοντας την Βασίλισσα, απέκτησαν λίγη από την αντανάκλαση της λάμψης της.
Κολακεύοντας την Βασίλισσα, διέλυσαν μια αυτοκρατορία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΜΕΤΕΩΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πιάνω τον χρόνο στα χέρια μου και πλάθω μια όμορφη ζωή.
Ο τόπος, είναι ένα απόλυτο παντού.
Και στα ψηλά βουνά
Και στις απέραντες θάλασσες
Και στην ατέλειωτη άσφαλτο της μεγαλούπολης.
Αρκεί να ξέρω, τι κρύβει πίσω της η βροχή.
Μια αγωνία - μια ανακούφιση...
Ανάλογα την εποχή...
Ανάλογα την προσδοκία...
Ανάλογα τον καθρέφτη...
"Ζητώντας να ζήσω το όμορφο,
στέκω μετέωρος,
μεταξύ
των συμβιβασμών και του ονείρου".
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ

Έγραψε στη νύχτα,
Τρία κίτρινα γράμματα,
Και ξημέρωσε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΙΑΚΟΠΕΣ

τελειώνοντας
οι πέτρες έδειξαν
το πως
κλείνουν οι πόρτες
των πεδίων βολής
...
καιρός για μια φυγή
...
διακοπές
σε μια Ελλάδα
ξεχασμένη
...
αυτός ο χειμώνας
σημάδεψε
τις ψυχές μας
όπως τα δέντρα
προς υλοτόμηση
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΜΑΓΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ

Προστάτεψε, την μαγική σου στιγμή!

Οι... τρίτοι, θα σου κλείσουν το βιβλίο της ομορφιάς, που διαβάζεις.

Σκέψου!!!

Μάθε!!!

Φύλαξε!!!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

"Ε! Κοίταξε! Απέναντι σκοτώνουν ένα παιδί!"...φώναξαν οι άνθρωποι γύρω του...
Εκείνος είπε, "πως η τάξη απαιτούσε, να... λείψουν κάποια παιδιά..."
Και γύρισε την πλάτη...
Έτσι, του είχαν μάθει να σκέφτεται...
...
Την ώρα, που θα περίσσευε και ο ίδιος, δεν την είχε ποτέ σκεφτεί.
"Ήταν ελεύθερος, να σκέφτεται μόνο, την αξία που είχε γι αυτόν, η δυστυχία των άλλων..."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ