ότι σώσω
ότι κρατήσω στα χέρια μου
μέσα στη μαγεία του κεραυνού
αυτό
θέλω να ΄μαι
...
τούτοι οι καιροί
μας πούλησαν
στα παζάρια των Κροίσων
...
Ηλέκτρα
είσαι το θαύμα μου
...
τώρα
αυτός που γράφει
είμαι εγώ
...
Ηλέκτρα
μια διαφορετική σελίδα
στη μνήμη της γραφής
...
μια διαφορά στον τρόπο
που ερωτεύεται το θηλυκό μυαλό
...
που στις πλατείες
της μπόρας των αιώνων
ξεπέρασε
την αξία της βίας
διώχνοντας
την δίκαιη ώρα της απραξίας
...
πιάνω
με τα χέρια μου
το φως της
...
λάμπω
...
αν δείτε
έναν ποιητή να λάμπει
αναζητήστε την αποκάλυψη
που ΄ρχεται
...
"λιώνοντας οι μηχανές
ανθρώπους
παράγεται
πρόσκαιρους πλούτος
απαξίωσης"
...
εμένα
μ΄ αρέσει να βλέπω
πάντα την πλατεία
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
είδα τη ζωή μου
στο τέλος μιας βροχερής μέρας
να
ερωτεύεται την απρόοπτη
σιγή του θαύματος
...
το θαύμα έγινε
...
η βροχή
είναι
κι εκείνη νικητής
...
όμορφη
ναι
γυναίκα όμορφη
...
σαν τη βροχή
σαν την εκδίκηση
...
όχι σαν την εκδίκηση
...
μα
σαν την ηρεμία
...
νυχτώνει
αυτό θέλω κι εγώ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
βροχή
...
μια βροχή
που δεν με πνίγει
...
τούτη την ώρα
η βροχή
γίνεται αναπνοή
...
παντού καθρέφτες
...
όλα τα αυτοκίνητα διπλά
και τα κτίρια
και οι άνθρωποι
...
κι εκείνη δίπλα μου
να μου μιλά
χαμογελώντας
...
γιαυτό μ΄ αρέσει
τούτη η ζωή
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
γνωρίζοντας την δημοσιότητα
κέρδισα κι έχασα
τα χρόνια της θύελλας
...
τώρα βρέχει
...
"ο ήρεμος κόσμος
είναι
ότι μένει
μετά το τέλος
των πολέμων"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ