ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ 1

ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ 1
Σου μίλησα όμορφη...
Δεν μου απάντησες....
Συνέχισες το δρόμο σου...
Χαμένη μέσα στη μάζα..
Δεν θέλησες να μου μιλησεις
Σκέφτεσαι;Άραγε τι;
Σε βλέπω που περπατάς...
Πόσα θα ήθελα να σου πω...
Σε θαυμάζω,ναι σε θαυμάζω...
Δεν είναι η κομψή σου εμφάνιση μόνο...
Ούτε το πανέμορφο πρόσωπο σου...
Είναι η τρυφερή μελαγχολική σου έκφραση...
Το μετρημένο γλυκό χαμόγελο σου...
Η αύρα που αποπνέεις...
Ο τρόπος που περπατάς ...
Χρόνια σε θέλω,σε ποθώ...
Πάντα ντρεπόμουν σε σου μιλήσω...
Προχωράς και χάνεσαι στο πλήθος...
Άραγε θα σε ξαναδώ;
Θα μπορέσω να σου μιλήσω;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΒΑΛΣ

ΒΑΛΣ
Δυο πουλιά πέταξαν ψηλά στον ουρανό...
Τα πρόσταξε και ενώθηκαν...εκεί ψηλά....
Στα σύννεφα της μέθης το νερό έγινε οίνος...
και έβρεξε κόκκινο κρασί σαν αίμα...
Γλυκό σαν κορύφωση έρωτα...
Που στην γη όταν φτάνει, αλλάζει σχήματα και όψεις...
Άνδρας ,γυναίκα που κινούνται με ελιγμούς ,
βαλς πάνω σε βράχο ,όρθιο και πλατύ ...
Σαν βεράντα δίπλα στην θάλασσα..
Βρεγμένοι ως το κόκαλο ....
Με στόματα κολλημένα από αγάπη...
Λατρεύουν τον έρωτα και ταξιδεύουν!!!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ