Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ Η ΦΥΓΗ

ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ Η ΦΥΓΗ
Δεν ήξερα, δεν μίλησα για του Προφήτη την φυγή
που έδειξε προς μια γωνιά πάνω στην έρμη γη.

Μια νύχτα ο ουρανός, θα λάμψει απ αστέρια
την μοναξιά του ο Θεός κρατά στα δυο του χέρια.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΡΧΟΣ

Έλεγαν πως στο τέλος του κόσμου
θα βασιλέψει το σκοτάδι
και ο μαύρος ήλιος
του παλαιού χαμένου κόσμου.
...
Παρακολουθώντας τα Πάθη Του,
στην αρχή φοβήθηκε,
μα τα μάτια του έλαμψαν καθώς
γνώρισε μια άλλη αλήθεια.
...
"Αληθώς Θεού υιός ην ούτος",
φώναξε με όλη του τη δύναμη.
...
Στο πέρασμα του χρόνου,
θυσίασε τον εαυτό του,
στο όνομα του Κυρίου του
και έσωσε τις συνειδήσεις
των εκτελεστών του,
από την αιώνια τιμωρία
της κολάσεως.
ΑΠΟΣΤΟΛΣΟ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ
Κουκλόσπιτο η αγάπη της και μια ψυχή για χάρη της.
Τρεις οι χειμώνες πέντε οι πόνοι, στον άνεμο και στο κανόνι.

Βύθισε το καράβι που ερχόταν, μέσα στο πέλαγο στεκόταν.
Αν ξεκινήσει πάλι να ρθει, θα ναι θα πει πως η καρδιά επάρθει.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

Ότι έμεινε από τις διακοπές μας,
που δεν τέλειωσαν ποτέ,
ήταν η επιβολή μιας δικτατορίας
χαμένου έρωτα.
Καμιά όρεξη πια δεν υπάρχει,
ούτε για αγώνα, ούτε για αλλαγή.
Ένα καθεστώς άρνησης κυριαρχεί
και όλα τα καταφύγια
έχουν τις πόρτες τους κλειστές.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΠΟΡΕΙΑ ΜΙΑΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ

Το μήνυμα, ήταν σαφές και έλεγε "δεν σ αγαπώ".
Αρχικά δεν το πίστεψα.
Μετά, δεν ήθελα να το πιστέψω.
Και στο τέλος έκλαψα πολύ.
Η ζωή μετά το κλάμα,
ήταν πια τελείως διαφορετική.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΕΛΟΣ ΔΙΑΡΚΕΊΑΣ

Το ένα τέλος, δόθηκε μέσα στη βροχή.
Το άλλο, στην μέση ενός καύσωνα.
Την τρίτη μέρα κατά τας γραφάς,
κάποιος άλλος άνθρωπος ανέστη.
Μα για τον δικό μου έρωτα,
το τέλος έγινε,
ένα τέλος διαρκείας.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΓΥΡΙΣΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ

Μέσα σε κάποιο τρένο επιστροφής, μετρούσα τις αναμνήσεις από τις μέρες, που πέρασα κοντά της.
Όταν γύρισα στην βάση μου, γνώριζα καλά, πως ένας έρωτας είχε τελειώσει για πάντα.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ

Του είπαν, πως θα έχανε τη ζωή του, μέσα στη μοναξιά.
Κανείς όμως δεν γνώριζε, πως μια παρουσία στα όρια του κόσμου,
θα τον έφερνε κοντά στη θεία έμπνευση και στο λόγο του Κυρίου του.
Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι του, προς το κέντρο της ερήμου.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ

Για να προσεύχεται στον Κύριο, είχε πάντοτε μαζί του ένα κομποσκοίνι.
Μετά τη φυγή εκείνης, ο ρόλος του μοναχισμού, κυριαρχούσε μέσα του.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ - ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Ο μήνας της μοναξιάς, ξεκινά όταν οι άλλοι τον ονομάσουν μήνα διακοπών.
Κάνοντας την μοναξιά μου - ευκαιρία, παραμερίσω τις σκέψεις των κακών συμβούλων
και δημιουργώ ένα παράδεισο.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ