ΚΥΚΛΩΣΗ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ
Ύψωσε το ρυθμικό φως,στο αβέβαιο τριπλό μοναδικό κρυστάλλινο δάκρυ...
Φάνταζε θεόρατη η σκιά του κινούμενου ιπτάμενου μυρμηγκιού ....
Μόνος του έψαχνε με φόβο την πραγματική διάσταση του τέρατος...
Τρίγωνο στο βάρβαρο έπος της αμαρτωλής σάρκας ....
Βαμμένη θολή , βλάσφημη και ακόλαστη εχθρική αίσθηση...
Σεισμός από φωνή λεπτή ,σαν βολή βωβού πυροβόλου....
Ακριβείας ...στο στόχο της....
Επιβάρυνε την δεξιά πλευρά της ζυγαριάς,που όμως άντεξε....
Δεχόμενη την απροσδόκητη πίεση και έγινε θεσμός....
Έκρινε το μάλιστα ως απαράδεκτο όταν περιλαμβάνει μέσα του το όλον....
Το όλον ως σύνολο...
Αξίων και αναξίων, μελών και μερών ,χοίρων και αγελάδων...
Σε κύκλωση κοπαδιού και πορείας άμοιρων ανθρώπων και ρόδων ....
Εξωτερικής αλλά και εσωτερικής....
Την πρώτη την γνώριζαν...η δεύτερη τους έφαγε τα σωθικά...
Έσκασε η μέρα το τρίτο της κύμα στο αριστερό αστέρι του τέρατος...
Τραγικά και ανάποδα..σαν κουβάρι από ίνες όρασης...
Πλεκτά και μαζικά...
Υπέρ πιστών ,απίστων στον τοίχο απέναντι στο μαύρο απόσπασμα....
Απαράδεκτο στην κοσμική συνείδηση ...
Μα παραδεκτό στην πράξη και στην έκφραση του θέλω της επιτροπής μη γνώσης...
Η μη γνώση βολεύει πορείες στο άγνωστο του κυκλωμένου κοπαδιού...
Βοδιών και ανθρώπων... προς στρατόπεδο ...κάπου...βόρεια...
Απαράδεκτο και στη γνώση ,στη λογική και στον άνθρωπο ...
Αυτόν τον άνθρωπο τον μέγα ...
Τον εραστή του άριστου και της φύσης....
Τον αμφισβητητή του παντογνώστη δήθεν θεού ,που βάζει τα όρια...
Τον δραπέτη ,τον φυγά,τον εξερευνητή .....
Μικροί και μεγάλοι Κολόμβοι που ψάχνουν ,τόπους ,λογικές και επιστήμες ...
Σκόρπιοι και απόμακροι....στο καραούλι του πιο ψηλού βουνού...
Και στο δεξί ακρωτήρι ,στο νότο στης Πελοποννήσου ....
Απέναντι στην συρόμενη φάλαγγα των τράγων με τα μονόβολα του φόβου...
Φόβος...που μαντρώνει χωρίς να ματώνει την ελευθερία του μυαλού μας...
Κόντρα...πάντα κόντρα στην μαύρη βροχή του όμοιου πλήθους που δεν έχει γλώσσα...
Ποιητή μου μίλα και γράψε....
Για να περάσει η γνώση και η αλήθεια...για να αναστηθούν οι άνθρωποι...
Και ο θεσμός να γίνει αλήθεια και η αλήθεια θεσμός....
Μακριά εκεί στη χώρα της ελιάς και του μπλε γιαλού με την γαλάζια άνοιξη.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Ύψωσε το ρυθμικό φως,στο αβέβαιο τριπλό μοναδικό κρυστάλλινο δάκρυ...
Φάνταζε θεόρατη η σκιά του κινούμενου ιπτάμενου μυρμηγκιού ....
Μόνος του έψαχνε με φόβο την πραγματική διάσταση του τέρατος...
Τρίγωνο στο βάρβαρο έπος της αμαρτωλής σάρκας ....
Βαμμένη θολή , βλάσφημη και ακόλαστη εχθρική αίσθηση...
Σεισμός από φωνή λεπτή ,σαν βολή βωβού πυροβόλου....
Ακριβείας ...στο στόχο της....
Επιβάρυνε την δεξιά πλευρά της ζυγαριάς,που όμως άντεξε....
Δεχόμενη την απροσδόκητη πίεση και έγινε θεσμός....
Έκρινε το μάλιστα ως απαράδεκτο όταν περιλαμβάνει μέσα του το όλον....
Το όλον ως σύνολο...
Αξίων και αναξίων, μελών και μερών ,χοίρων και αγελάδων...
Σε κύκλωση κοπαδιού και πορείας άμοιρων ανθρώπων και ρόδων ....
Εξωτερικής αλλά και εσωτερικής....
Την πρώτη την γνώριζαν...η δεύτερη τους έφαγε τα σωθικά...
Έσκασε η μέρα το τρίτο της κύμα στο αριστερό αστέρι του τέρατος...
Τραγικά και ανάποδα..σαν κουβάρι από ίνες όρασης...
Πλεκτά και μαζικά...
Υπέρ πιστών ,απίστων στον τοίχο απέναντι στο μαύρο απόσπασμα....
Απαράδεκτο στην κοσμική συνείδηση ...
Μα παραδεκτό στην πράξη και στην έκφραση του θέλω της επιτροπής μη γνώσης...
Η μη γνώση βολεύει πορείες στο άγνωστο του κυκλωμένου κοπαδιού...
Βοδιών και ανθρώπων... προς στρατόπεδο ...κάπου...βόρεια...
Απαράδεκτο και στη γνώση ,στη λογική και στον άνθρωπο ...
Αυτόν τον άνθρωπο τον μέγα ...
Τον εραστή του άριστου και της φύσης....
Τον αμφισβητητή του παντογνώστη δήθεν θεού ,που βάζει τα όρια...
Τον δραπέτη ,τον φυγά,τον εξερευνητή .....
Μικροί και μεγάλοι Κολόμβοι που ψάχνουν ,τόπους ,λογικές και επιστήμες ...
Σκόρπιοι και απόμακροι....στο καραούλι του πιο ψηλού βουνού...
Και στο δεξί ακρωτήρι ,στο νότο στης Πελοποννήσου ....
Απέναντι στην συρόμενη φάλαγγα των τράγων με τα μονόβολα του φόβου...
Φόβος...που μαντρώνει χωρίς να ματώνει την ελευθερία του μυαλού μας...
Κόντρα...πάντα κόντρα στην μαύρη βροχή του όμοιου πλήθους που δεν έχει γλώσσα...
Ποιητή μου μίλα και γράψε....
Για να περάσει η γνώση και η αλήθεια...για να αναστηθούν οι άνθρωποι...
Και ο θεσμός να γίνει αλήθεια και η αλήθεια θεσμός....
Μακριά εκεί στη χώρα της ελιάς και του μπλε γιαλού με την γαλάζια άνοιξη.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
