ΕΚΠΟΜΠΗ

Σήμερα απολαμβάνω τη μοναξιά..._Τι κι αν γύρω μου ο κόσμος έχει στήσει στρατόπεδο..._Εντός του πύργου μου είμαι μόνος..._Αλλάζω θέσεις στα κάδρα μου, αλλάζω σταθμούς στο ραδιόφωνο..._Αλλά ο δέκτης χάλασε...λειτουργεί μόνο ο πομπός..._Εκπέμπω...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΜΙΑ ΒΡΟΧΕΡΗ ΗΜΕΡΑ

Βροχερή ήταν η μέρα στην πόλη..._Βροχερά, ήταν τα μάτια της καρδιάς..._Περπατούσε στον υγρό πεζόδρομο..._Στάθηκε και κοίταξε τους διαβάτες..._Στα πρόσωπα τους έβλεπε τους πολλαπλούς του εαυτούς..._Δάκρυσε..._"Κύριε μου, γιατί εγώ;", φώναξε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ

Απόψε η παγωνιά δεν έχει τέλος.
Απόψε η λύπη ανθρώπους κυβερνά.
Σφαίρα η γη κι όλο γυρίζει
Μέσα μου η αγάπη σαν το φως με ξεπερνά.

Η θύελλα, που σβήνει το φεγγάρι
ο άνεμος τη φύση διοικεί.
Άδειο δωμάτιο, με σφαλιστό το παραθύρι,
μια μάνα για την κόρη ανησυχεί.

Οι χρόνοι μου χαθήκανε δω πέρα.
Μια μόνιμη και άρρωστη ερημιά.
Σκοτώνει η εσωτερική μου εξορία,
της ξενιτιάς δεν έρχονται πουλιά.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

Μου μιλάει με σιωπή ο δρόμος σήμερα..._Επανάσταση δεν γράφει το πρόγραμμα..._Μόνο βροχή και ήττα..._Ευτυχώς που ηττήθηκα..._Τώρα μπορώ να γράφω μουσική χωρίς ήχους..._Και να βλέπω πίσω από τοίχους και μέσα απο κλειστά παράθυρα..._Σήμερα τον είδα να περπατά στη μέση του δρόμου με την ομπρέλα ανοικτή..._Μετά χάθηκε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ

Έχασα το καλοκαίρι..._Ήταν λίγο...ήταν στενό...Ο Αύγουστος κυβέρνησε με βια..._Τον Ιούλιο τον δολοφόνησαν..._Κι εγώ αγάπησα τον κάμπο των κολίγων..._Δεν έμεινε αγάπη..._Κι ο έρωτας κόστιζε ακριβά..._Τώρα βαδίζω σε ένα κρύο και βρεγμένο δρόμο..._Ξένος πια και με διάθεση περαστική..._Παρατηρώ μόνο περαστικές σκιές..._Δυο  προσμονές καρφώνουν το μυαλό μου..._Ο Έρωτας μου κι ο Θεός μου..._Προσπερνώ τη διασταύρωση και εμπρός μου απλώνεται μια απέραντη Εθνική Οδός...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΒΗΜΑΤΑ

Όταν των δρόμων έσβησαν τα φώτα, δεν έμεινε άλλη δύναμη χειμώνα στην καρδιά..._Τότε μου έδειξε την πόρτα, χαράζοντας ένα ακατάληπτο σχήμα στον ουρανό..._Μέτρησα πέντε βήματα και μετά τερμάτισα την αντίσταση μου, στον πειρασμό..._Δεν πρόλαβα να αμαρτήσω ..._Το δωμάτιο ήταν άδειο...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΧΙΟΝΙΑΣ

Βαριά και υγρή ατμόσφαιρα..._Το μυστικό μου θαμμένο, σε βαθύ τάφο..._Η ζωή σαν ρολόι, που πηγαίνει πίσω..._Μια στιγμή πριν την έξοδο, σκέφτηκα πως δεν ήταν καιρός για έρωτα..._Τι σκοτάδι, χαλάρωσε τη μουσική και το χιόνι στρώθηκε παντού..._Μέσα στο ζεστό μου παλτό, κρύβω μια παλιά ιστορία..._Πονάω...μα τα δάκρυα δεν περισσεύουν..._Ο χιονιάς τα έκανε πάγο...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ

Σήμερα είδα το πρόσωπο σου..._Αυτό που αγαπώ..._Μέσα σε άγνωστες περιπέτειες στιγμιαίων πειρατών..._Και το κρεβάτι, αδειάζοντας γεμίζει..._Είναι οι στιγμές που η σάρκα, βρίσκει την τιμή της, μέσα στης ψυχής το όνειρο...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΕΙΓΜΑΤΑ

Έρημες οι πόλεις πια τα σαββατόβραδα του χειμώνα..._Δείγμα ήττας των ανθρώπων..._Δείγμα νίκης του χρυσού.._Δείγμα νίκης του "Ανθρώπου"..._Σήμερα η υπόγεια ζωή, προσδίδει άνεση..._Επιστρέφω στους παλιούς σταθμούς και στα παλιά μου όνειρα..._Μέσα στα χαρτιά μου κρύβεται ο "Άνθρωπος"..._Κύριε μου, σε είδα και πάλι, στον υπόγειο σταθμό να περιμένεις...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Έζησα τις πιο όμορφες ημέρες μια φορά..._Οι άσχημες επαναλαμβάνονται ..._Σαν μια ουράνια τιμωρία..._Οι σοφοί εγκατέλειψαν την χώρα..._Και έμειναν οι βάρβαροι..._Ποτέ τόσοι βάρβαροι μαζεμένοι σε ένα τόπο..._Θεέ μου, σέβομαι την επιλογή σου..._Αναζητώ τι κρύβεις...τι θέλεις να πεις..._Ποιος ο ρόλος των βαρβάρων..._Εσύ μας δίδαξες αγάπη...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ