ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Σήμερα, φόρεσε ένα λευκό λινό φουστάνι,
Για να πάμε στην Ανάσταση...
Τώρα βλέπω, πως η Ανάσταση, είναι η ίδια...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ

Δρόμοι φωτιάς μας φέρανε, το πρώτο χελιδόνι
και του ανέμου πέρασμα, σ΄ ένα χρυσό βελόνι.
..
Κρύψαν αθάνατοι γιατροί, του κόσμου το φαρμάκι
κι οι αετοί το βρήκανε, στου όρους στο ρυάκι.
..
Δάκρυ που πότισε τη γη, φύτρωσε μες τ΄ αγκάθι,
όνειρο στο μυαλό μικρού, που χει πολλά να μάθει.
..
Και η γιορτή ειν΄ θάλασσα κι ο Μάης καλοκαίρι,
είναι οι ώρες της καρδιάς, που χει ο Θεός στο χέρι.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΠΛΟΤΗΤΑΣ

Η μοναξιά του ποιητή, τον κάνει να γράφει στίχους, βλέποντας Επιταφίους να περνούν, σαν αυτοκίνητα αγώνων ραλύ.
Ένας,... δύο,... τρεις...
Μέχρι να περάσει ο πρωταθλητής Επιτάφιος της Μητρόπολης...
Μετά ο ποιητής, διαβάζει ποιήματα αναρχικών ποιητών...
Όταν η μοναξιά ενός θρήνου, σήμανε το τέλος της απλότητας...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ

θυμάμαι κάποιες διακοπές
απ΄ τα παλιά
..
πόσο έχει αλλάξει αυτός ο τόπος
..
σαν τη νύχτα
που βιάστηκε από ολόμαυρα σύννεφα
..
έτσι
τα όνειρα τελειώνουν
..
σαν τις διακοπές
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΚΟΛΑΣΗ

και τότε
δημιούργησα μια γυάλα
και αποφάσισα
να ζήσω μέσα της
αλλάζοντας
τα χρονικά σήμαντρα
και τις ώρες της πίστης
στις στιγμές
που οι πορείες ειρήνης
μετατρέπονται σε λιτανείες
άγνωστων Αγίων
..
Άγιοι και Πατέρες
..
Θυσίες και  Θέατρο
..
ευτυχώς
αυτό το γυαλί
γύρω μου
με προστατεύει
από Θεούς και Τυράννους
από τους έρωτες της κόλασης
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ

πίσω απ΄ τους λευκούς σταυρούς
είχαν κρυφτεί
τα πιο όμορφα χρώματα της δύσης
..
ίσως αυτή
είναι η πιο μεγάλη παρηγοριά
για τους ευτυχείς νεκρούς
..
ένα κίνητρο ακόμη
για να κάνω το άλμα
προς την αιωνιότητα
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ