ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ

όταν
μια νεαρή κοπέλα
κοιτάζει την θάλασσα
η αγάπη γυρίζει πίσω
μ΄ ένα τρόπαιο χαράς
στο χέρι
...
τα αηδόνια τραγουδάνε
πάντα
στις πιο σωστές στιγμές
...
και οι γλάροι
ψάχνουν
νυχτερινά καταφύγια
...
απέναντι
μιαν άλλη γη
ένας τόπος άλλος
...
όταν
μια νεαρή κοπέλα
κοιτάζει την θάλασσα
γεννιέται
ένας ποιητής
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ

αναζητώντας
καιρούς από χρυσάφι
είδα
δίπλα στα μεγάλα τείχη
τις Ιέρειες της Νύχτας
να ξεκινούν
τη νέα τους μάχη
με την αμαρτία
...
Ιέρειες χωρίς Ναό
...
γυναίκες χωρίς κεφάλια
...
και τα θέλγητρα
της αποπλάνησης
είναι
προϊόντα βιασμού
των συνειδήσεων
...
"μάθε να ξεχωρίζεις
ότι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΆ υπάρχει"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗ

όταν αντίκρισε
το τελευταίο φως
της μέρας
στα μπαλκόνια
φλέρταρε
η δημιουργία
με μια ένταση από το παρελθόν
που έπρεπε αμέσως
να χαθεί
...
(τι είναι νύχτα;)
...
η ποδηλάτισσα
δεν γνώρισε αγάπη
...
ούτε
η ιδρωμένη δρομέας
έρωτα
...
στον γυρισμό της φαντασίας
σαλεύει
μια εικόνα όμορφη
ή
μια πίστη
τραυλίζοντας
ένα μικρό
"ζήτω"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΣ

ο ύπνος
και η ατιμασμένη
από όνειρα
νύχτα
έγιναν κυρίαρχοι
του Άλφα του Κενταύρου
του μυαλού μου
...
η φύση δείχνει
ένα μέλλον
διαφορετικό
...
ο Ιησούς
είδε
μιαν αλήθεια
άλλη
...
άσκηση δυσεπίλυτη
...
ξέρω την απάντηση
...
δεν ξέρω το θέμα
...
κακή η στιγμή
για έρωτες
...
"βαδίζοντας
από το τέλος
στην αρχή
μπορεί να σώσεις
ότι έμεινε
από τον έρωτα
που τέλειωσε
με βια"
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΙΑΦΩΝΩΝΤΑΣ

είπα "όχι"
μετά είπα "ναι"
μετά είπα ξανά "όχι"
...
μαθαίνοντας να διαφωνώ
έκανα
πιο δυνατές τις συμφωνίες μου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΣΑΛΑΜΑΝΔΡΑ ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ

μα στην αναστροφή του μέλλοντος
η άρνηση
είναι
δικαίωμα τιμής
...
έτσι
μπορείς και γίνεσαι
αόρατος
...
σαν την σαλαμάνδρα
στο βράχο
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ