Όταν τέλειωσε η αρχή της πρώτης περιπέτειας,
Ο Σεπτέμβρης, χαιρετούσε το στείρο καλοκαίρι της αποφοράς.
...
Η απογοήτευση τελειώνει , την στιγμή,
Που φτάνεις στο μηδέν.
...
Τότε αρχίζει ο δρόμος προς το θείο,
Γιατί κάθε άνοιξη, ανθίζουν τα λουλούδια
Κι εμείς κάνουμε Θεό και μέτρο μας το χρήμα.
Και κρίνουμε μ΄ αυτό σαν βάση.
...
Οι πιο μεγάλοι επικήδειοι,
Εκφωνούνται σε κηδείες πλούσιων...
Μα την αιωνιότητα, δεν την εξαγοράζουν.
...
Γιατί το μίσος φαίνεται πάντοτε στα μάτια
Κάποιο Θεός...κάπου, το γνωρίζει.
Μα οι πιστοί, δεν θα το δουν.
...
Έτσι ο Ναός, βρίσκεται σε αιώνια αναστήλωση.
Γιαυτό η ποίηση, χρειάζεται απόσταση,
Για να κατανοηθεί από τους οικειοθελώς απίστους.
...
Και ο έμπορος, διαβάζει μόνο αριθμούς...
Και τις τιμές τους γράφει μόνο.
...
Κάποτε δυο γονείς, θυσίασαν
Τα παιδιά τους, στο όνομα του τέρατος.
Δεν τα ρώτησαν καν...
...
Γιατί όποιος ρωτάει κινδυνεύει...
Κινδυνεύει να λάβει μια απάντηση διαφορετική.
Κινδυνεύει να ξεπεραστεί, από την μιλιά της αθωότητας.
...
Οι νεκροί όμως, συμφωνούν σε όλα...
Σαν τους οπαδούς των πάντων...
...
Για να γίνεις οπαδός, πρέπει πρώτα να μην σκέφτεσαι.
Μετά, πρέπει να μην τιμάς...αξίες.
Μετά, πρέπει να συμφωνείς και να ζητωκραυγάζεις...
...
Όταν σου πούνε βρίσε...να βρίζεις...
Όταν σου πούνε χτύπα...να χτυπάς...
Όταν σου πούνε σκότωσε...να σκοτώνεις...
...
Και όταν οι άρχοντες αποφασίσουν να πεθάνεις,
Με χαρά να σκάψεις λάκκο, μέσα για να μπεις.
...
Όποιος δεν είναι δεδομένος, είναι επικίνδυνος.
Ή θα γίνει κι εκείνος μάζα,
Ή θα εξαφανιστεί.
...
Έτσι, που ο έχων το χρυσό στέμμα,
Ν α κυβερνά το σήμερα των απογόνων.
...
Σήμερα, μπορεί να έχει ήλιο,
Το αύριο, να φέρει μια βροχή.
Αν κατανοήσεις την λειτουργία της ομπρέλας,
Και αύριο, σαν σήμερα θα είναι.
...
"Η χρήση της σκέψης και η δημιουργία της άποψης,
Γίνονται ομπρέλες προστασίας,
Από την χυδαία βία, της όποιας εξουσίας..."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
