ΓΕΝΙΚΩΣ

ΓΕΝΙΚΩΣ

Γενικώς...όχι σαφώς...

Με λόγια ή φωτιά...

Πυρ κατά ριπάς...

Ισοπέδωσις...

Χιροσίμα....

Ιδεών και ανθρώπων...

Και οι αθώοι;

Παράπλευρες απώλειες...

Δεν μετέχω....

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ...
Δεν ξέρω πώς εξουσιάζονται οι λαοί.
Το πιο πιθανό είναι πως δεν θα το μάθω ποτέ.
Το σίγουρο είναι πως οι πηγές εξουσίας δεν είναι και ότι πιο φωτεινό υπάρχει.
Και οι Λαοί που είχαν την ευκαιρία να καταστούν αυτεξούσιοι,
δεν άντεξαν,
και το όνειρό τους τέλειωσε γρήγορα.
Η φύση και ο εγωισμός του ανθρώπου,
 δεν  το επέτρεψε και δεν το επιτρέπει.
Πάντα τα πιο ίσα ζώα γίνονται και θα γίνονται κυρίαρχα στη φάρμα μας.
Πέρασαν πολλών ειδών εξουσίες και εξουσιαστές.
Βασιλιάδες,αυτοκράτορες,δικτάτορες,αρχηγοί,
πρόεδροι,πρωθυπουργοί κτλ...
Τελικά μόνο δυο επικράτησαν.
Μια γυναίκα κι ένας άνδρας.
Η ματαιοδοξία και ο θάνατος.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΝΗΣΊ -ΧΕΙΜΏΝΑΣ

ΝΗΣΊ -ΧΕΙΜΏΝΑΣ
Άμμος και θέα φουρτουνιασμένης θάλασσας,
η εικόνα της χειμωνιάτικης παραλίας....
Κενή...
Χωρίς κόσμο...
Χωρίς τα όμορφα κορμιά στις λιάστρες...
Και οι καρέκλες άδειες και τα τραπέζια άδεια...
Μόνο κρύο ...
Και υγρός άνεμος φυσά και κάνει τα κύματα να αφρίζουν,
σκάζοντας στην ατέλειωτη ακτή...
Ακόμη και οι γλάροι ....
και αυτοί βρεγμένοι,τρεμάμενα πετούν,
ψηλά απ την θολούρα των ανακινούμενων νερών,
απ την του Ποσειδώνα τρίαινα ...
Ορατότης ελάχιστη μες τ ο παλιό καφενείο ...
Με τη λάμπα θυέλλης,τα μαρμάρινα τραπέζια
και τις ψάθινες καρέκλες...
Κι αυτοί εκεί...
Λίγοι...
Ξεχασμένοι...
Όχι απ το καλοκαίρι αλλά  και τη ζωή...
Πίνουν καφέ και ούζο  περιμένοντας...
Το τέλος;
Την αλλαγή;
Ή  της δημιουργίας  την άλλη μέρα...
Και ο άνεμος λυσομανάει
και τρίζει την ξύλινη στέγη...
Μόνοι....
Λίγοι...
Αλλά χαρούμενοι...
Στο μικρό τους βασίλειο...
Ζουν την ακμή και τη δόξα του...
Μέχρι να λθουν οι βαρβαροι ,
του καλοκαιριού και να τους το κατακτήσουν...
Νησί...Χειμώνας...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ
Στο Ναό με φραγγέλιο μπήκες
και κυνήγησες τους βλάσφημους εμπόρους...
Ε και;
Εσύ έφυγες...
Και αυτοί επέστρεψαν ...
Εμπορευόμενοι τώρα Εσένα...
Μην ήλθε η ώρα για επανάληψη;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

Η ΚΑΤΑΡΑ....

Η ΚΑΤΑΡΑ....

Την κατάρα του στοιχειού του κάστρου...

φοβούνταν όλοι στο χωριό...

Το μάθανε πολλοί...

Και πήγαν να ψάξουν,

μπας και βρουν το πνεύμα,

που φοβίζει τους διαβάτες...

Γέμισε κόσμο το χωριό...

Μαζί και η αγορά του...

Τελικά συμφέρει στο χωριό,

να κυκλοφορούν φαντάσματα

και να κουβαλούν κατάρες...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΤΕΙΧΟΣ-ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ

ΤΕΙΧΟΣ-ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ
Δίπλα σε ένα τείχος ζω...
Ζωγραφισμένο με λουλούδια
κι άσπρα περιστέρια...
Έχω θέα μόνο από τη μια πλευρά...
Δε βαριέσαι ...
Από την άλλη είναι οι τουαλέτες...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΔΑΡΕΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

ΔΑΡΕΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ
Δαρείος Βασιλεύς των Περσών...
Σιγά καλέ....
Φοβηθήκαμε...
Στο τέλος και οι βασιλιάδες...
βασιλεύουν στο Βασίλειο του Χώματος...
Κάτω απ τις διαταγές μας...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ

ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ
Μελαγχολία....
Όταν σου μιλούν ,εσύ το μόνο που ακούς,
ειν μια αργή μελωδία με ακορντεόν ...
Και το μόνο που νιώθεις ...
Ένα ψυχρό μικρό αεράκι να φυσά...
Σύννεφα μικρούλια βαδίζουν το δρόμο του χειμώνα...
και μια υπόκωφη θλίψη  σέρνεται ...
προς πηγή αισιοδοξίας ...
Χέρι γίγαντα που σε κλείνει στην παλάμη του ,
προστατευτικά ...και που σε μεταφέρει στον ουρανό...
Κι ακολουθεί βροχή ...
Με μοναξιά ...
Μα και με όνειρα...
Δρόμος από χώμα και χαλίκι  σε ψηλό βουνό...
δίπλα σε δάσος...
Αναμένοντας τα φορτηγά ,με τα κομμένα ξύλα στις καρότσες..
Για να τον αυλακώσουν ...
Και τα νερά να κυλήσουν στην κατηφόρα ...
Προς τη θάλασσα...
Που θα τα βρει ,
το πυρωμένο καλοκαίρι...
Μελαγχολείς ...και σκέφτεσαι το δρόμο...
Μες στο σκοτάδι...
Και ο ήλιος θα λάμψει στο τέλος του...
Στη θάλασσα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ(ΚΛΗΡΟΣ)

ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ(ΚΛΗΡΟΣ)
Όταν γκρέμισαν τις πυραμίδες ήσουν εκεί...
Άρχων της καταστροφής και του χάους...
Ανάσα της καταστροφής...
Και τον Παρθενώνα όταν γκρέμισαν ..το ίδιο...
Κατεύθυνες τις οβίδες του Μοροζίνι....
Σήμερα ψάχνεις να βρεις τι θα καταστρέψεις...
Και είναι τόσο πολλές οι επιλογές...
Ατέλειωτες....
Σκέφτεσαι...
Τι το σκέφτεσαι;
Ρίξε κλήρο....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ

ΕΝΑΛΛΑΓΗ

ΕΝΑΛΛΑΓΗ

Κάθε νωρίς πεθαίνω....

Κάθε αργά γεννιέμαι .....

Ως νυχτολούλουδο ερυθρό του δάσους...

Προς τι;

Προς εναλλαγή ....

Τάση υγείας....

Που ταράζει την στασιμότητα ...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ