ΜΙΑ ΒΡΟΧΕΡΗ ΗΜΕΡΑ

Βροχερή ήταν η μέρα στην πόλη..._Βροχερά, ήταν τα μάτια της καρδιάς..._Περπατούσε στον υγρό πεζόδρομο..._Στάθηκε και κοίταξε τους διαβάτες..._Στα πρόσωπα τους έβλεπε τους πολλαπλούς του εαυτούς..._Δάκρυσε..._"Κύριε μου, γιατί εγώ;", φώναξε...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ