Η ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

"Ε! Κοίταξε! Απέναντι σκοτώνουν ένα παιδί!"...φώναξαν οι άνθρωποι γύρω του...
Εκείνος είπε, "πως η τάξη απαιτούσε, να... λείψουν κάποια παιδιά..."
Και γύρισε την πλάτη...
Έτσι, του είχαν μάθει να σκέφτεται...
...
Την ώρα, που θα περίσσευε και ο ίδιος, δεν την είχε ποτέ σκεφτεί.
"Ήταν ελεύθερος, να σκέφτεται μόνο, την αξία που είχε γι αυτόν, η δυστυχία των άλλων..."
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ