ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΨΕΥΤΙΚΟ

ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΨΕΥΤΙΚΟ
Εκεί που τα φώτα της πόλης χάθηκαν  στην ομίχλη...
τα πουλιά σιώπησαν ...
Κοντά στην βοή ,κοντά στην ήμερη μέρα,κοντά στο άγνωστο...
Καμπάνες και κόρνες από άσκοπα θύματα από γυμνές νάρκες...
Γέρασε ο μύθος...
Γέμισε ο μύλος...
Και σκόρπισε το μελάνωμα ...
Πότε στην ανατολή ,πότε στο νότο....
Από εκει που γύρισαν τα παιδιά της άγκυρας...
 του μεγάλου καραβιού...
Μαζί με το άγιο φως  της βαθιάς νύχτας....
Μαζί με το κρέας της θυσίας ....
Απουσία μου κι απουσία  σου...
Όταν οι σφυρίχτρες ήχησαν ....
τον ήχο του τέλους του κόσμου....
Στην οδό της κίνησης αυτοκινήτων ...
άγνωστοι όλοι ...ξεχάσαμε ...ποιοι είμαστε...
Και ζούμε την φωτιά ολοσχερούς καταστροφής...
Αποκάλυψη εμπρός σε μάτια που κοιτάζουν με απορία....
Μάτια που ψάχνουν ταξίδι ....
σε κάμπο κάτω από γκρίζα σύννεφα...
κάτω από ψημένο ουρανό ....
στον αέρα της κολασμένης ζεστής ώρας....
Απόγευμα ψεύτικο....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ