Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ο ΛΑΜΠΡΟΣ ΗΛΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Το δεύτερο κιβώτιο ήταν βαρύ...
Την τρίτη ημέρα της γραφής,
που οι άνδρες προχωρούν ,
στο άβατο του χάους.
Φωτιά!Φώναξες...
Και όλοι κοίταξαν μπροστά...
Ένα ηφαίστειο που έκαιγε
και δίπλα δύο φαντάσματα...
Ένα με κεφάκι κριαριού ,
με μυτερά κέρατα...
Το άλλο σαν γουρούνι...
Φοβηθήκατε...μα περάσατε ..
από το ελάχιστο της ρωγμής του θάρρους ...
Στην άλλη όψη της Σελήνης,...
της κόλασης ...ή και του παράδεισου ...
Και τότε έβρεξε...
Νερό και άστρα...
Και η λάσπη κύλησε προς τις πόλεις...
Ο κόσμος κρύφτηκε ,σαν τα ποντίκια...
Λίγοι έμειναν ...και ενώθηκαν μαζί σας...
Και στο τέλος απολαύσατε  ...
τον λαμπρό ήλιο του αγώνα!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ