ΦΘΟΡΆ

ΦΘΟΡΆ
Πέρασε καιρός,που είμαστε μακριά...
Η ανάμνηση σου σβήνει....
Σαν τοιχογραφία αρχαίας εκκλησίας...
Κάποτε είχες την λάμψη του καινούργιου....
Τώρα στέκεις μόνη,στην φθορά του χρόνου.....
Με τα στοιχειά της φύσης πάνω σου...
Αφέθηκες μόνη...
Το δυο ήταν εχθρός σου....
Την περηφάνια κράτησες ,καρδιά σου κλειδωμένη...
Γύρισα την πλάτη ....
Και πήρα το δρόμο τον μακρύ...
APOSTOLO