ΤΑ ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ

ΤΑ ΔΥΟ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ
Μια φορά κι έναν καιρό ...
εκεί ψηλά στον ουρανό...
Ζούσαν και έβλεπαν
τον κόσμο από ψηλά
δυο αστεράκια μικρά...
Δεμένα με αόρατα δεσμά..
το ένα απέναντι από το άλλο...
Κάθε δειλινό με το που ξυπνούσαν,
το ένα χαιρετούσε το άλλο ,
με ένα γλυκό χαμόγελο...
Χιλιάδες χρόνια μαζί,
αγαπήθηκαν πολύ...
Είδαν μαζί πολλά πράγματα στην γη...
Ανθρώπους να ζουν ,να δημιουργούν,
να ερωτεύονται ,να γλεντάν και να πολεμούν...
Στις καλές μέρες γελούσαν και στις κακές έκλαιγαν...
Μα ο Θεός μια μέρα θέλησε,
να δοκιμάσει τους ανθρώπους
και έστειλε μεγάλο πόλεμο...
Τα δυο αστεράκια ήταν συνέχεια ,
μέσα στα δάκρυα και την λύπη...
Μια μέρα τα αστεράκια ,
κάλεσαν τον ήλιο και το φεγγάρι...
Αν δεν τελειώσει ο πόλεμος φίλοι μου,
να μην ανάψτε ....τους είπαν...
Και συμφωνήσαν ...
Η γη βυθίστηκε στο σκοτάδι...
Οι άνθρωποι φοβήθηκαν άφησαν τον πόλεμο...
Στον Θεό προσευχήθηκαν ....
Και ήλιος φεγγάρι και άστρα ανάψαν ξανά....
Τα δυο αστεράκια χαμογέλασαν και πάλι...
Και δυο φιλιά έστειλε το ένα στο άλλο....
Ο φόβος ενός γενικού κακού ,
συμφιλιώνει  τελικά τους ανθρώπους.
APOSTOLO