ΘΡΊΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

ΘΡΊΑΜΒΟΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Κάμπος μέσα στην φωτιά της κόλασης ....

Παρελθόν μαύρο μελαγχολικό ...

Μια μηχανή με στόμα δράκου...

καταπίνει ανθρώπους για να παράξει...

Χρήμα μαύρο,γκρι...

Οι ιερείς της ,την προσκυνούν ...

μετάνοιες κάνουν...

Γι ΄αυτούς  και μόνο...

Ναό της στο Βααλ κάναν...

Θυσίες στον πλούτο ...

θυσίες στον τύραννο 

θυσίες με αίμα....

Τους είδε , μικρός ήταν...

Με την καρδιά και το χαμόγελο....
Είδε το άδικο ...τους επιτέθηκε...
Ο Δίας θύμωσε ...
Την καταιγίδα έστειλε δίπλα του...

Και να που οι κεραυνοί της διαμέλισαν...

το καταπέτασμα του ναού....

Οι ιερείς μαρμάρωσαν ...

Και η μηχανή έγινε μέλισσα...

Που δίνει γλύκα κι αγάπη...

Τα παιδιά ξαναβγήκαν στις αλάνες...

Το φως του ήλιου πλημμύρισε την πλάση...

Οι θάλασσα ξανάγινε μπλε...

Και η ελπίδα νίκησε ...η ζωη ξανάρχισε...

Όπως στα όνειρα...

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ