ΑΓΑΠΗ-ΦΩΣ
Σουρούπωνε..
Οι τελευταίες χρυσές ακτίνες του ήλιου,
έπαιρναν το χρώμα το κόκκινο ...
Στη στεριά ...Στη θάλασσα....
Μου λείπεις....σαν το πλοίο το λιμάνι....
Που όλος ο κόσμος το περιμένει...
Όλη η ζωή μια θάλασσα από μπλε μελάνι...
Κοράλι η αγάπη μας λευκό...
σαν κύκνος το χειμώνα...
Τόσο πολύτιμη μα κι εύθραυστη...
Κλείσε την σε γυάλα μην σπάσει είπες...
Μα αν την κλείσω θα πεθάνει από ασφυξία...
Δώστε στην αγάπη φως...κι αν τραυματιστεί...
σοφή και όμορφη θα γίνει...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου