ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
Έπεα πτερόεντα στους ανέμους ,
της στέπας και της θάλασσας...
Φλουριά και σπόροι ...
σαν τα λόγια που φεύγουν...
Και μαζεύονται και σκορπιούνται ...
Και φτάνουν...
Σε χέρια ...του καλού και του κακού...
Και από κει ταξιδεύουν ξανά....
και πάλι...
Μόνο στάσεις κάνουν...
Και κλαίνε ...
Γιατί μοιρολογούν την αδυναμία τους...
Που ενώ αγαπούν και θέλουν, να μην μπορούν..
αυτούς που πρέπει να βοηθήσουν ...
Και η ευχή στον ουρανό πηγαίνει...
με βαθύ αναστεναγμό...
Να χαν φτερά να πέταγαν...
στου δίκαιου τους δρόμους ...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Έπεα πτερόεντα στους ανέμους ,
της στέπας και της θάλασσας...
Φλουριά και σπόροι ...
σαν τα λόγια που φεύγουν...
Και μαζεύονται και σκορπιούνται ...
Και φτάνουν...
Σε χέρια ...του καλού και του κακού...
Και από κει ταξιδεύουν ξανά....
και πάλι...
Μόνο στάσεις κάνουν...
Και κλαίνε ...
Γιατί μοιρολογούν την αδυναμία τους...
Που ενώ αγαπούν και θέλουν, να μην μπορούν..
αυτούς που πρέπει να βοηθήσουν ...
Και η ευχή στον ουρανό πηγαίνει...
με βαθύ αναστεναγμό...
Να χαν φτερά να πέταγαν...
στου δίκαιου τους δρόμους ...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου