ΚΛΟΥΒΙΑ(ΝΑΡΚΩΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ)

ΚΛΟΥΒΙΑ(ΝΑΡΚΩΣΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ)
Και ξαφνικά τα κλουβιά άνοιξαν...
και τα πουλιά που τα έβαψαν λευκά ..
μένουν μέσα...
Γιατί τα κάγκελα για αυτά,
  παραμένουν εκεί...πάντα...συνεχώς....
Ως αόρατα σίδερα...
Φόβος ...
Φόβος της ελευθερίας...
Ζαρώνουν και κλείνουν τα μάτια....
Μόνο στα όνειρα τους ειν ελεύθερα...
και τρέμουν μην ξυπνήσουν...
Και όταν ξυπνήσουν υμνούν ...
την άνεση των κλουβιών τους...
Ασφάλεια...
Τρώνε τις σάπιες σάρκες ...
που τους δίνουν οι δαμαστές τους...
Και  τους υμνούν ως αν θεούς...
Γιατί τα κάγκελα είν η σιγουριά τους...
και οι δαμαστές υπάλληλοι...
Περιμένουν και φοβούνται ...
το θαύμα της ελευθερίας...
Ως να τα ρίξουν στην αρένα ...
του νέου Κολοσσαίου ...
και κανένα δεν θα επιβιώσει....
Λευκά βαμμένα πουλιά....
σε αόρατα κελιά ...
Με απουσία ζωντανών ονείρων...
Νάρκωση...διαρκείας
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ