ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ...ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ...ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ
Εκεί στην άγονη γραμμή της πίστης και της αγωνίας,
έβρεξε κρύσταλλα και λάδι από καντήλια αγίων...
Και το φεγγάρι βγήκε δυο ώρες πριν...
Εζήλεψε ο θάνατος τις προστυχιές του έρωτα...
Μάσκα παλιάτσου έβαλε και ρούχα από μετάξι...
Το πρόσωπο έκανε γλυκό και άλλαξε όψη...
Μα πίσω από όλα το παγερό του γέλιο...
Ταξιδευτή του μάταιου μωβ κόσμου....
Περιφερόμενος και άδειος.....
Ζητώντας πιστούς στη νύχτα....
Αρματωμένους δράκους της μπλε δύσης....
Για τίποτα...στο τίποτα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ