ΓΚΡΙΖΑ ΠΕΤΡΑ

ΓΚΡΙΖΑ ΠΕΤΡΑ
Στα πυρωμένα δάκρυα και στον εσωτερικό θυμό...
απασφάλισα  την χειροβομβίδα  της ψυχής μου ...
κι έγινα καπνός και αίμα...
Γεμίζοντας τον κόσμο με ελαστικές τύψεις...
που σαν γομολάστιχα με έσβησαν από το τετράδιο των ελαστικών πιστών...
Είμαι ψηλά και βλέπω..μα χαμόγελο δεν έχω...και δεν θέλω...
Δεν ακροβατώ ...και δεν προβλέπω...
Κλείνω το συρτάρι ,κλειδώνω και χωρίς να χαιρετήσω φεύγω...
Και γίνομαι βουβή,σκληρή και γκρίζα πέτρα...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ