ΜΕΡΑ ΧΕΙΜΩΝΑ

ΜΕΡΑ ΧΕΙΜΩΝΑ
Νέα φωνή,
στο νέο κάμπο
με τις μυρμηγκοφωλιές .
Νέα απόλαυση,
με ήλιο μέσα στο καταχείμωνο,
στην πολυθρόνα πίσω από τα τζάμια του δωματίου.
Λευκό το χιόνι ,
χρυσή η άμμος και κίτρινη η μαντζουράνα της γλάστρας.
Πεδίο ανάπαυσης,
πεδίο δράσης της μέρας,της νύχτας.
Κι ο χρόνος βουβός.
Σωπαίνει.
Αφήνει όνειρα και τραγούδια,
σαν ίχνη ,
σαν σημάδια από μπλε πεπόνια.
Τα τζάμια γυαλίζουν,
τα μάτια κοκκινίζουν.
Ο αέρας ζωγραφίζει ,
με μπογιά την σκόνη,
το σχέδιο του μαγικού χωριού.
Παραίσθηση του σήμερα,
σε μυαλό που τρέχει
και που πηδά εμπόδια και λίμνες.
Μέχρι  να βρει τις θάλασσες.
Μέρα χειμώνα.
άγνωστη
μα ίδια .
Σαν κάθε Κυριακή,
σαν κάθε γιορτή ,
σαν κάθε αργία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΗΝΣ