ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ
Τα πουλιά πετάξαν προς τη δύση, τα παιδιά σταμάτησαν να παίζουν...
νυχτώνει...και αλλάζει η υφή του ανέμου,που γίνεται πιο λεπτός και πιο υγρός...
είναι η ώρα του εσπερινού,...είναι η ώρα της αποτίμησης και του δοξασμού της επιβίωσης ...Δέηση,...προς πού;...προς ποιόν;...Άγνωσται αι βουλάι του Κυρίου...Άγνωσται αι βουλαί των ανθρώπων...Το σκοτάδι καλύπτει πια τα πάντα...Τα παιδια νυστάζουν και οι μεγάλοι ζούν-υποτίθεται-,στον τροχό της μοίρας ...Κλείνω την πόρτα του μοναστηριού της καρδιάς μου και αποσύρομαι....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Τα πουλιά πετάξαν προς τη δύση, τα παιδιά σταμάτησαν να παίζουν...
νυχτώνει...και αλλάζει η υφή του ανέμου,που γίνεται πιο λεπτός και πιο υγρός...
είναι η ώρα του εσπερινού,...είναι η ώρα της αποτίμησης και του δοξασμού της επιβίωσης ...Δέηση,...προς πού;...προς ποιόν;...Άγνωσται αι βουλάι του Κυρίου...Άγνωσται αι βουλαί των ανθρώπων...Το σκοτάδι καλύπτει πια τα πάντα...Τα παιδια νυστάζουν και οι μεγάλοι ζούν-υποτίθεται-,στον τροχό της μοίρας ...Κλείνω την πόρτα του μοναστηριού της καρδιάς μου και αποσύρομαι....
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου