ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

Κοιτάζοντας, τον ελεύθερο χρόνο εμπρός μου,
Βλέπω τις φράσεις μου, να κλέβουν την μουσική του ανέμου.
Ο άνεμος, η ποίηση και η ελευθερία, ζητούν ορίζοντα ανοικτό.
Μπορεί και μια ζεστή αγκαλιά μητέρας
...
Και μια γιορτή της άνοιξης,
Που για μένα τέλειωσε νωρίς.
Τότε ...τότε και πάντα...
...
Οι αιώνες, μπορούν να περιμένουν τη σειρά τους.
...
Έρωτας, λέει ... ή μια θέση εξουσίας...
Αλλά εγώ μισώ τις εξουσίες.
...
Ένα μαστίγωμα ήταν,... μια δοκιμή...
Στην αρχή πέτυχα, μετά απέτυχα...
...
Έτσι απέκτησα, τη γνώση όλη...
Είμαι μια χώρα, ειμ΄ ένας τόπος, ειμ΄ ένας άνθρωπος...
Μια μονάδα, ένας αριθμός, ένα σημείο...
Όλη η γνώση, μέσα σ΄ ένα σημείο.
Και χαμόγελο, μαζί και πόνος...
...
Και μετά η άνοιξη, εμφανίστηκε γυμνή,
Προκαλώντας με τα κάλλη της.
...
Μετά, φόρεσε ρούχα σοβαρά
Και ζητούσε μια παρέα.
...
Στο τέλος φόρεσε μια τήβεννο  εισαγγελέα
Και μοίραζε ποινές...
...
Και το ξερα καλά...
Εγώ έφταιγα για όλα...
Κάγχασα...
...
Μάρτιος, Απρίλιος, Μάιος...
Τέλειωσε...
Η άνοιξη χαιρέτησε την υπεροψία
Και πήρε το δρόμο της φυγής...
...
Άνοιξη, απόλαυση, εξουσία...
Και ψεύτικος πειρασμός και ψεύτικη ελπίδα...
Σαν διαφήμιση τραπεζίτη και σαν λόγος υπουργού...
...
Μα ήταν ωραία η άνοιξη...
Μα είναι ωραία κάθε άνοιξη...
...
Και η πιο ωραία άνοιξη,
Είναι εκείνη που έρχεται, όταν δεν την περιμένεις...
...
Εκείνη μένει μαζί σου και ζει για πάντα
Και αν δεν ήλθε ακόμη, σύντομα θα ρθει...
Αρκεί φίλοι μου, να μην μολυνθεί η σκέψη μας...
...
Να προσέχουμε το μυαλό μας, λοιπόν...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ