ΜΙΑ ΤΥΨΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Κοιτάζοντας την ραπτομηχανή της μητέρας του, θυμήθηκε εκείνο το σπασμένο βελόνι.
Έφταιγε, εκείνος για το σπάσιμο, καθώς δοκίμαζε την αντοχή του βελονιού, πάνω στο παιδικό του χέρι...
Το βελόνι έσπασε...
Το χέρι μάτωσε...
Τα χρόνια πέρασαν...
Η πληγή, έγινε σημάδι...
Και το βελόνι, μια τύψη, από το παρελθόν...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ