ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ Η ΟΜΟΡΦΙΑ

Οι άνθρωποι ετέλειωσαν τις σκέψεις από μαύρο,
Στου ρυακιού τα όρια, τερμάτισε το άκρο.
...
Το άλλο ψάχνει για μεριά, το ρόλο του να παίξει,
Καράβι που δεν άραξε, ούτε και είπε λέξη.
...
Η μουσική αποκρίθηκε "μετέωρη η ζωή μας"
Κι οι στρατηγοί να περπατούν με το ρυθμό της χήνας.
...
Κατάλαβε πως το σωστό, το χαν απαγορεύσει,
Μπράβο ακούγοντας αυτός , Θεό είχε πιστέψει.
...
Ένα κοχύλι του γιαλού, ειν γράμμα από χρόνους,
Τίποτε δεν γεννήθηκε, χωρίς φωνές και πόνους.
...
Πόδια μακριά, μηροί χρυσοί, που τα καλοπληρώνω,
Πραγματικό τον έρωτα, πολύ των ακυρώνω.
...
Είναι φυγή, είναι ντροπή, δεν είναι αμαρτία,
Της μοναξιάς η ομορφιά, είναι αθανασία.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ