Η ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ

Λουλούδι νεαρό μου  και πρόκληση ουσιαστική,
κοντά σου τάχτηκα να είμαι διαρκώς.
Κοντά στην θύελλα των άλλων δρόμων.
Δίνοντας ουσία στην διαφορά.
Δίνοντας διπλή την δύναμη, στην επομένης μέρας την δημιουργία.
...
Δείχνει το ρολόι της άνοιξης, οι πόνοι πως τελειώνουν.
Δείχνει το ρολόι του ουρανού, πως η δουλεία ειν΄τελειωμένη,
είν΄ τελειωμένη πριν αρχίσει.
...
Όταν τα δέντρα περπατούν σαν άνθρωποι,
όταν ο ένας ξεπερνάει τους πολλούς,
όταν η Δύση καταργείται σαν θεσμός
και πάλι γίνεται: η απαρχή των αλλαγών.
Γιαυτό λουλούδι μου: μάθε τι σημαίνει Αναγέννηση...
...
Μάθε πως οι σκιές των ανθρώπων, στους τοίχους μεγαλώνουν.
Γιαυτό να μην φοβάσαι τις σκιές, κρύβουν μικρούς ανθρώπους.
...
Διαφορετικά οι εικόνες και πάλι θα νικήσουν
και οι ουρές απεγνωσμένων κι αυτές θα επιστρέψουν,
για να ζητήσουν συγχώρεση, από τοίχους, ξύλα και μπογιές.
...
Η συγχώρεση έρχεται πάντα από ψηλά.
Η συγχώρεση ζητά την σκέψη, για να κατακτηθεί.
Δεν αγοράζεται και ούτε υφαρπάζεται...
...
Έτσι όταν σου μιλώ, ο έρωτας διαρκεί σαν μια αιώνια διδασκαλία.
Οι πράξεις που τον ακολουθούν, δεν πρέπει να ειν΄ εκδίκηση,
αλλά μονάχα πίστη.
Και μετά την πίστη η ανάλυση και μετά την ανάλυση η ανανέωση...
...
Λουλούδι μου, αν είναι κάτι που πιστεύω, είναι μονάχα ο έρωτας.
Δύσκολη πίστη, μα πίστη.
Μα πίστη, για όσους την κατέχουν.
Χρειάζεται κι ένα επίπεδο.
...
Και μετά τον λόγο έχει, το χάρισμα που λέγεται σιωπή
και ζωντανές εικόνες.
Γιαυτό μην τρέχεις.
Είναι όμορφο να βλέπεις τα βουνά.
Ειν΄ αγαθό να τα διδάσκεις στους γυμνούς ανθρώπους.
Έλα να τους ντύσουμε με ποίηση...
...
Ντύσου όμορφα...
Μίλα όμορφα...
Αποκήρυξε το κάθε τι, που την ασχήμια δείχνει.
Άλλο ταπεινός και άλλο άσχημος...
Άλλο όμορφος και άλλο λαμπερός...
...
Χρόνια πίσω από τα χρόνια,
μα η αλεπού πάντα να ψάχνει κάτι,
αδέσποτη και πλούσια.
σαν το τυφλό χρημάτων το κεφάλαιο...
Χρέος μας να την ξεπεράσουμε,
χρέος μας να την μηδενίσουμε.
Με την δύναμη των όπλων του μυαλού.
...
Θάλασσες με ακτές πετρώδης.
Αλλιώς καταφύγια...
Αλλιώς κρυμμένη ομορφιά, που πρέπει να την ψάχνεις.
Μην την ψάχνεις την ομορφιά, μα δημιούργησε την.
Σαν την σπηλιά της Αφροδίτης,
σαν τον κάβο του Ιάσονα,
σαν την γυναικεία αμαρτία,
που την τιμώρησαν στα χρόνια του Μεσαίωνα...
...
Βρες τον δρόμο κι εγώ μαζί σου.
Η ζωή είναι έξω, η ζωή είναι στους δρόμους,
τα σπίτια είναι μόνο σημεία ανεφοδιασμού.
Αξία είναι που είσαι γυναίκα. αξία υπάρχει εντός του είναι σου.
...
Μην σπαταλάς την θέληση σου να ερωτευτείς, αυτό που η καρδιά σου θέλει.
Αυτό που θα σου δώσει την όψη της νέας, της ωραίας της γλυκιάς...
Κι εγώ μαζί σου!
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ