ΠΡΟΣ ΠΙΘΑΝΗ ΛΥΤΡΩΣΗ

ΠΡΟΣ ΠΙΘΑΝΗ ΛΥΤΡΩΣΗ
Σφαλνώ τα μάτια και τεντώνω τα  αυτιά....
Σέρνομαι ως γεωσκώληκας ...
πάνω σε φρέσκια κοπριά...
Τρυπώνω στον κάτω κόσμο...
Παρέα με τα πλάσματα του σκοταδιού...
Με τις αισθήσεις μας τραγουδάμε....
Τραγούδι για ένα όνειρο...
Κίτρινο ...
Της εποχής της χολέρας -του θανάτου...
Κάτω απ το χώμα...
Εκεί...εκεί που σέρνονται οι πιο αγνοί έρωτες...
Που πεθάναν μαζί με τον ήλιο...
Αναμονή στην αίθουσα ανάνηψης  ...
Πριν τη στροφή...σε δρόμο ή κενό...
Ονειρεύομαι ....
Φιλμ μακράς διάρκειας ....
Και τραγουδώ με τα φαντάσματα....
Έγινα ένα κι εγώ...
Όχι της όπερας...μα της πεντάρας...
Περνώ μέσα από τούνελ...
Σαν αυτά του μετρό....
μα χωρις σταθμούς...
Απευθείας προώθηση προς τα εκεί...
Που δεν ξέρεις...
Προς πιθανή λύτρωση...
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ